« Hotel | Main | Radio-acrobatiek en blauwe veters »

11 mei 2006

Radio 1

wek.jpgHet is tien voor acht, de wekkerradio floept aan en op Radio 1 kondigt Rob Trip kraakhelder het krantenoverzicht aan. Ik open mijn ogen en staar strak naar het plafond terwijl ik roerloos blijf liggen. Niet om wat ik op de radio hoor maar omdat als ik beweeg de radio-ontvangst wegvalt. Radio 1 klinkt dan plotseling als Radio Kabul in de jaren dertig. Dat heeft te maken met mijn lichaam. Niet vanwege wat ik gegeten heb maar het signaal van Radio 1 is in deze regio zo zwak dat de minste of geringste verandering in de buurt van het toestel al leidt tot vermindering van de ontvangst. Het volume begint te fluctueren, een ruistoon dringt dwars door de stem van Rob Trip heen en het nieuws begint weg te vallen: Holleeder wordt vandaag.... .... doodgeschoten.... Schiphol.... te gevaarlijk.

Meer hoor ik niet. Er zal wel iets gebeurd zijn, maar wat?
Het Radio 1 Journaal wordt op die manier een soort Denksport-puzzel: vul de ontbrekende woorden in.

Ik ben niet de enige in Rotterdam die daar mee kampt. In de hele stad is de ontvangst beroerd. Ik ken iemand die alleen maar naar Radio 1 via de ether kan luisteren door in de keuken te gaan staan en gelijktijdig de antenne en de verwarmingsbuizen vast te houden. Een enkele beweging en het geluid valt weg.

Die hemeltergend slechte ontvangst is zo sinds het Paarse kabinet een paar jaar geleden besloot de etherfrequenties te herverdelen. Radio 1 kreeg in de voor commerciele stations uiterst aantrekkelijke Randstad een plek die nauwelijks te ontvangen blijkt. Klagers werd indertijd verteld dat ze maar een nieuwe radio moesten kopen. Een goede. Dat heb ik gedaan. Het hielp maar een heel klein beetje.

Het is 2006. Maar iedere ochtend klinkt als 1933.

Posted by fvjole at 11 mei 2006 08:58