« Dit is Emily, ze is een animatie | Main | Taartactie tegen Duyvendak. Reageer! »
20 augustus 2008
De Geenstijl-verslaving van de Volkskrant
Anderhalve week geleden werd ik gebeld door een journalist van de Volkskrant. Ze ging een portret maken van Telegraaf-journalist Dominique Weesie, een van de oprichters van Geenstijl.
Alweer? vroeg ik. Het wordt dan immers het derde portret van Weesie in de Volkskrant in drie jaar tijd. Ik kan niemand bedenken die een soortgelijke behandeling ten deel viel. Niet Carla del Ponte, niet André Rouvoet, niet de Paus, niet Tony Blair, niet Noem Maarop.
En waarom dan wel Weesie? Heeft Weesie zoveel interessants te melden? Ik heb hem daar eerlijk gezegd nooit op betrapt. Hij is het type klassieke gladjakker, ontwijkt discussies, neemt nooit ergens verantwoordelijkheid voor en vertelt de interviewer altijd wat deze wil horen.
Als persoon maakt hij ook niet veel indruk. Ik ken Weesie in de persoonlijke omgang als weinig uitgesproken. Niet joviaal maar hooguit een beetje slijmerig. Hij holde ooit eens een radiostudio uit toen ik er langs liep. 'Je noemde ons in je column een Telegraaf-site maar dat is niet zo. Ze hebben een minderheidsbelang,' zei hij met de overtuigende blik van een Jehova Getuige die over de wederkomst vertelt. Ik moest grinniken om dat nogal verrassende verlangen naar accuraatheid als het om henzelf gaat.
Vorige week werd duidelijk dat De Telegraaf de hele tent heeft overgenomen.
In de vele interviews komt Weesie niettemin met ieder kletsverhaal weg. Ondertussen plugt hij er op los. Het succes kleeft aan Geenstijl als je zijn verhalen moet geloven. Dat kan hij ook makkelijk beweren want nooit wordt er door een journalist geïnformeerd naar de hele rij mislukkingen van boeken tot t-shirts. Nooit wordt iets opgemerkt over het volstrekte gebrek aan originaliteit. Van kreten als 'fappen' tot 'wereldheerschappij', het is allemaal gejat van anderen.
Dat jatten geldt trouwens ook opvallend vaak voor het nieuws. De ontmaskering van pseudo-columnist Rikus Spithorst dit weekend bijvoorbeeld werd door media als De Pers gretig toegeschreven aan Geenstijl terwijl de onthulling toch echt van een ander astrant weblog afkomstig was. (zie plaatje fok.nl)
Op de alweer?-vraag kwam aan de telefoon een mompelende reactie van de Volkskrant-journalist. "Nou ja, hij is toch interessant. Ze zijn groot." Tja, dat is De Telegraaf ook en daar ga je als Volkskrant ook niet voortdurend over schrijven.
Vandaag zag ik op de media-pagina de kop 'GeenStijl is een vunzig hoekje'. (zie plaatje boven) Het blijkt een citaat van Nova-hoofdredacteur Carel Kuyl die van de Volkskrant moet reageren op een van de dagelijkse hersenspinsels van Geenstijl. Zo krijg je de krant wel vol. (Typisch overigens dat in de web-editie de kop luidt 'Weekje Obama in plaats van Matthijs'.).
Ineens begon ik het te begrijpen. De Volkskrant is bezig met een uitputtingscampagne. Ze schrijven zo vaak over de site dat de lezer er vanzelf doodmoe van gaat worden. 'Nee niet weer Geenstijl!' Daarmee willen ze op listige wijze de ondergang van de website inluiden. Zodat de bezoekers op den duur wegblijven.
Enig probleem bij die strategie is wellicht dat de gemiddelde Volkskrantlezer niet op Geenstijl komt.
Posted by fvjole at 20 augustus 2008 09:36