{"id":1286,"date":"2009-09-29T14:31:38","date_gmt":"2009-09-29T12:31:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/?p=1286"},"modified":"2009-09-29T14:31:38","modified_gmt":"2009-09-29T12:31:38","slug":"het-witte-paradijs","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2009\/09\/29\/het-witte-paradijs\/","title":{"rendered":"Het Witte Paradijs"},"content":{"rendered":"

\"whiteparadise\"<\/strong><\/a><\/em>Een schamel verlichte trap leidt naar de kelder. Plavuizen op de vloer, tegels tegen de wand. Zoals door het hele huis.<\/strong><\/span><\/p>\n

Met een zwaai opent Achim Probst, een gedrongen Duitser van 43\u00a0met een snorretje, de deur naar een kleine, duistere kamer. Er floept een peertje aan.<\/strong><\/span><\/p>\n

Tegen de achterwand staat een afgehaald eenpersoons bed. Op de vloer ligt een grote geplastifceerde mand die lijkt op zo\u2019n opblaasbaar kinderzwembadje voor in de achtertuin. Er zwerven wat speeltjes in. Aan het plafond is een uitgeschakelde tv bevestigd. Het is er koud en kil.<\/strong><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

De kamer houdt qua sfeer het midden tussen een isoleercel en een opberghok. Automatisch flitst er een fotoonderschrift door het hoofd: in deze ruimte werd de ontvoerde 4 maanden lang vast gehouden.<\/span><\/p>\n

Achim kan de gedachte niet lezen en grijnst.<\/span><\/p>\n

\u201cDit is de kraamkamer.\u201d<\/span><\/p>\n

Hij geeft een tevreden klap op het bed.<\/span><\/p>\n

\u201cHier slaap ik als de kleinen op komst zijn. Twee weken lang.\u201d<\/span><\/p>\n

Zijn wijsvinger zwiept bezwerend heen en weer door de lucht.<\/span><\/p>\n

\u201cTwee weken lang geen seks. Haha!\u201d<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

In de kelderruimte worden per jaar twintig tot vijfentwintig puppy\u2019s geboren. Stralend witte puppy\u2019s die nog het meest lijken op ijsbeertjes met een extreem hoog knuffelgehalte.<\/span><\/p>\n

\u201cGeen belangstellende die hier met lege handen weggaat,\u201d knipoogt Achim. Het zijn herdershonden. Duitse herdershonden in Heino-uitvoering. En tot voor kort waren ze verboden.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

In de 19e eeuw doken de eerste witte herdershonden op aan het hof van de koninklijke familie van Habsburg dat indertijd over een groot deel van Europa regeerde. Vooral vrouwen waren gecharmeerd van de beesten die zo mooi bij de schimmelrijpaarden kleurden maar in fokkerskringen werden de dieren al snel verketterd en als niet raszuiver beschouwd. De witte vacht werd gezien als een albino-degeneratie, als een teken van zwakte. Bovendien baarde de kleur de fokkers van raszuivere Duitse herders zorgen. Zij wilden juist de zwarte rug en bruine poten cultiveren. De witte variant die af en toe spontaan in nesten opdook was daar een directe bedreiging voor.<\/span><\/p>\n

Er volgde een fokverbod dat tientallen jaren stand hield. Als er al toevallig witte pups uit donkere ouders werden geboren dan volgde onvermijdelijk de doodstraf.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Alleen een paar exemplaren die begin 20e eeuw door een telg uit het puissant rijke Rockefeller-geslacht naar de VS geexporteerd werden, overleefden. Even leek er bij de Amerikanen een doorbraak te komen. Een witte herder speelde als Chinook the Wonderdog enige jaren in actiefilms maar een Lassie-effect bleef uit. Misschien omdat ze niet alleen maar mooi zijn maar tegelijk toch ook een beetje griezelig. Een beetje Heino-achtig: Hoe mooi de stem ook klinkt, hoe romantisch de liederen ook zijn, op de een op andere manier roept het foute associaties op. De witte vacht lijkt een camouflagepak waaronder een monster huist.<\/span><\/p>\n

In werkelijkheid is het tegendeel het geval: de dieren hebben de reputatie erg zacht van aard te zijn. Ze zijn slachtoffer van vooroordelen: zo zuiver en Duits, daar moet wel iets mis mee zijn. Er zijn ook geen beroemdheden die zich opzichtig met een Witte Herder vertonen, een andere methode om salonfahig te worden. De liefhebbers willen dat nu graag zo houden. \u201cDe Witte Herder mag geen modehond worden,\u201d waarschuwen websites. De zuiverheid mag niet in gevaar komen door een te grote vraag.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

White Paradise heet de fokkerij. Op een luchtfoto ziet het complex er uit als een Al Quaeeda trainingskamp ergens op het verlaten platteland van Montana. Maar het ligt onder de rook van het Ruhrgebied in een langs de provinciale weg geplakt gehucht met de naam Hirten.<\/span><\/p>\n

White Paradise blijkt een keurig aangeharkt omheind terrein met drie gepleisterde huizen. \u201cDaar boven de garage woont mijn dochter Sabrina en daar in dat huis mijn zoon Frank.\u201d<\/span><\/p>\n

Probst heeft de panden zelf gebouwd. Dat is zijn voornaamste bron van inkomsten: Hij koopt oude huizen, knapt ze op en doet ze dan weer van de hand.<\/span><\/p>\n

Op de oprijlaan staat een Fiat cabrio geparkeerd met een \u2018te koop\u2019-plakkaat. \u201cDie is van een oude man geweest. Bijna niet in gereden. Interesse?\u201d Achim rijdt zelf in een Porsche en nog wat andere auto\u2019s.<\/span><\/p>\n

\u201cWhite Paradise is een hobby. Puur een hobby.\u201d De pups verkoopt hij voor zo\u2019n 800 euro per stuk.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Het blijkt zo\u2019n hobby die het leven van de hobbyist totaal heeft overgenomen. Een postzegelverzamelaar woont nogal eens in een postzegelalbum en zo woont Probst met zijn gezin in een kennel, een hondenhok met het formaat van een villa. Een Derrick-hondenhok. In het huis ruikt het naar honden zoals het in het olifantenverblijf van Blijdorp naar olifanten ruikt, een massieve geur waar je tegenaan kunt leunen.<\/span><\/p>\n

Alles in het complex is afgestemd op de alom aanwezige beesten. <\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Bij binnenkomst door de schuifpui worden we meteen letterlijk omringd door een roedel. Neuzen gaan al duwend langs de broekspijpen omhoog. Zeven spierwitte honden. Een kleine ijszee middenin de huiskamer.<\/span><\/p>\n

Aan de wanden hangen schilderijen van witte honden, soms voorzien van een naam. Op het buffet staan beeldjes van witte honden. Zelfs op het toilet zijn beeltenissen te vinden.<\/span><\/p>\n

Maar daar blijf het niet bij. Ook het leven is vollledig aangepast. Iedere beweging wordt gecoordineerd en onderling afgestemd.<\/span><\/p>\n

Deuren bijvoorbeeld worden niet zo maar geopend.<\/span><\/p>\n

\u201cWie zit er op de gang?\u201d<\/span><\/p>\n

\u201cFalko\u201d<\/span><\/p>\n

\u201cBreng jij Falko naar de slaapkamer dan kan deze deur open.\u201d<\/span><\/p>\n

Irmi (42), echtgenote van Achim, glipt weg door de deur. Er klinkt geblaf.<\/span><\/p>\n

\u201cJasmin en Cheyenne zijn loops,\u201d legt Achim uit terwijl hij naar de roedel wijst. \u201cWe moeten ze bij Falko weghouden.\u201d<\/span><\/p>\n

Er klinkt hol een \u201cja, ze kunnen\u201d. De deur zwaait weer open en de teven stormen de gang in. Achim sluit de deur achter hen.<\/span><\/p>\n

Een andere deur opent en daar is Falko in de huiskamer. Alsof het een klucht is met achtervolgde overspeligen.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Weer een neus tegen de broekspijpen. Weer een brave hond.<\/span><\/p>\n

Achim neemt plaats aan de keukentafel en legt uit hoe zijn White Paradise in elkaar steekt. Over honden die hij uit Slovenie en Minnesota haalde. Dat was net na 11\/9, toen mochten honden ineens niet meer alleen reizen. \u201cOnze dierenarts is haar gaan ophalen.\u201d Hij niet zelf? \u201cNee, wij gaan nooit met vakantie. Althans niet allemaal tegelijk. Er is altijd wel iemand thuis om voor de honden te zorgen.\u201d<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

De zoon pakt ondertussen van het aanrecht een stuk keukenpapier en begint onder tafel en op andere plekken kwijlsporen van de plavuizenvloer te poetsen, een ritueel dat zich ieder uur wel een paar keer herhaalt. Het is niet altijd kwijl, soms is het pis of sperma. Of iets anders.<\/span><\/p>\n

De plavuizen glimmen en nergens is enige rommel te zien. Alleen de geur blijkt niet weg te poetsen.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cTien kilometer verderop is de eerste fok in 1983 van start gegaan. Tien jaar later werd ik er zelf door gegrepen,\u201d vertelt Achim. Inmiddels heeft hij zes keer een wereldkampioen afgeleverd, zo\u2019n hond die op shows door keurmeesters wordt betast en gemeten alsof het een lekkernij is. \u201cIk win op iedere show wel prijzen.\u201d<\/span><\/p>\n

Falko springt op van de grond en snaait een broodje van tafel.<\/span><\/p>\n

Achim noemt de namen van\u00a0 honden alsof het familieleden zijn. Het zijn lieve, hondvreemde namen als Assita, Lotus, zelfs Diego Maradonna. \u201cDie laatste is niet van mij. Die heb ik gekocht.\u201d Hij zegt alsof hij normaliter zelf de honden werpt. Misschien ga je dat ook wel denken als je jezelf een paar keer per jaar twee weken lang met een zwangere teef in een kelderruimte opsluit. <\/span><\/p>\n

We lachen en Achim maakt met een automaat nog wat cappucino. Op de vensterbank ligt een ingepakte honkbalknuppel.<\/span><\/p>\n

White Paradise, de naam is bewust gekozen. Achim en de zijnen willen dat de Witte Herders het ultiem naar hun zin hebben. Zo goed naar hun zin dat ze het best denkbare gezelschap voor mensen worden. Dat ze als het ware een worden met hun baas. <\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

We zijn gekomen voor het neuken. Kan dat? \u201cJa dat kan zeker,\u201d bezweert Achim. Buiten in het bos? Zijn gezicht betrekt. Daar is het vies. En de boeren hebben net het land bespoten. Hij gebaart alsof hij een brandweerslang in zijn handen heeft. Jasmin wordt uiteindelijk losgelaten op de binnenplaats. Falko ook. De honden draaien om elkaar heen, kijken ons aan. Falko beklimt Jasmin. Het voelt als de set van een ranzige Oosteuropese pornofilm.<\/span><\/p>\n

\u201cIk help hem altijd,\u201d zegt Achim. \u201cDan gaat het sneller.\u201d Hij zakt op zijn knieen naast het copulerende stel en stopt zijn hand tussen hen in. Op een afstandje kijkt echtgenote Irmi met over elkaar geslagen armen toe. In elk oor heeft ze vier piercings. Er doemt in de fantasie onwillekeurig een hele reeks ongepaste beelden op.<\/span><\/p>\n

Falko, tong uit zijn bek, glijdt van de rug van Jasmin maar blijft vastzitten. \u201cDit duurt tien minuten,\u201d legt Achim uit. Hij lepelt nog eens op welke hond welke pups heeft geworpen en tot welke stamboom ze behoren. Hij kan ze alle honderdveertig van de afgelopen tien jaar noemen.<\/span><\/p>\n

Dan schiet Falko los. Op de tegels kwakken wat druppels sperma. Falko klimt tegen Achim op en likt zijn mond.<\/span><\/p>\n

Zien ze jou als de leider?<\/span><\/p>\n

\u201cJa,\u201d antwoordt hij zonder aarzeling.<\/span><\/p>\n

Falko en Jasmin nestelen zich aan zijn voeten. Hij kijkt om zich heen.<\/span><\/p>\n

Dit is zijn paradijs.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Gepubliceerd in Rails (2006). Foto: <\/strong>Lenny Oosterwijk<\/strong><\/a><\/p>\n


\n<\/span><\/span><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een schamel verlichte trap leidt naar de kelder. Plavuizen op de vloer, tegels tegen de wand. Zoals door het hele huis. Met een zwaai opent Achim Probst, een gedrongen Duitser van 43\u00a0met een snorretje, de deur naar een kleine, duistere kamer. Er floept een peertje aan. Tegen de achterwand staat een afgehaald eenpersoons bed. Op… Lees verderHet Witte Paradijs<\/span><\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[5],"tags":[7,24,23],"class_list":["post-1286","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-leven","tag-dieren","tag-duitsland","tag-honden","content-layout-excerpt-thumb"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[{"id":7488,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/10\/18\/lees-dit-stuk-niet\/","url_meta":{"origin":1286,"position":0},"title":"Lees dit stuk niet","author":"Francisco","date":"18 oktober 2024","format":false,"excerpt":"Emilia P\u00e9rez, die deze week in premi\u00e8re ging, is de bijzonderste film die ik dit jaar zag. Stop nu met lezen. Ga de film zo onbevangen mogelijk zien, dat maakt de ervaring nog specialer. Want een ervaring is het. Ok, dan niet. Ik wist zelf niks van de film. Behalve\u2026","rel":"","context":"In "Film"","block_context":{"text":"Film","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/film\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2546-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2546-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2546-1.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2546-1.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2546-1.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2546-1.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":706,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2007\/02\/26\/visite\/","url_meta":{"origin":1286,"position":1},"title":"Visite","author":"Francisco","date":"26 februari 2007","format":false,"excerpt":"Hier zou ik nou graag een toneelstuk van zien. Helen Mirren, actrice uit The Queen, op bezoek bij koningin Elizabeth. De betonnen stilte aan het begin van de ontmoeting. Voorzichtige blikken over en weer, zo onopvallend mogelijk speurend naar gelijkenissen. Mirren die haar lichaamstaal vooral niet probeert te spiegelen aan\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"ttq.jpg","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/ttq.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":158,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2004\/10\/25\/internets\/","url_meta":{"origin":1286,"position":2},"title":"Internets","author":"Francisco","date":"25 oktober 2004","format":false,"excerpt":"Altijd gedacht dat internet 2 louter voor wetenschappelijke doeleinden gebruikt zou worden maar nu begrijp ik van president Bush dat het ook daar weer gonst van de geruchten. Net als op internet 1. Bush: \"I hear there is rumors on the internets.\" (via Institute of Network Cultures) Nu ik het\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":340,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2005\/04\/14\/chief-seattle\/","url_meta":{"origin":1286,"position":3},"title":"Chief Seattle","author":"Francisco","date":"14 april 2005","format":false,"excerpt":"Vandaag kwam er een tv-ploeg over de vloer om te praten over Save Toby. Als je die site bekijkt en de stoom spuit van verontwaardiging uit je oren bedenk dan v\u00f3\u00f3rdat je de misstand mailt aan je complete adresboek dan wel de Dierenbescherming om actie maant dat het misschien wel\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"seattle.jpg","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/archives\/seattle.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":551,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2006\/05\/08\/camille\/","url_meta":{"origin":1286,"position":4},"title":"Camille","author":"Francisco","date":"8 mei 2006","format":false,"excerpt":"Zaterdagavond naar Camille geweest in Brussel. Haar cd Le Fil staat al bijna een jaar in de top 20 van Amazon.fr maar in Nederland - amper 100 kilometer boven de Franse taalgrens - kent vrijwel niemand haar. Behalve dan misschien als zangeres van Nouvelle Vague dat Engelstalige new wave covers\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"cambr.jpg","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/cambr.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":554,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2006\/05\/14\/radio-acrobatiek-en-blauwe-veters\/","url_meta":{"origin":1286,"position":5},"title":"Radio-acrobatiek en blauwe veters","author":"Francisco","date":"14 mei 2006","format":false,"excerpt":"Het probleem van de belabberde Radio 1 ontvangst (zie onder) speelt in heel de Randstad en leidt tot merkwaardige persoonlijke ongemakken. Corrie Gerritsma schrijft op haar weblog dat ze niet zomaar de slaapkamer mag binnenkomen als vriend Rickert naar Met Het Oog Op Morgen luistert want dat stoort de ontvangst.\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"veters.png","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/veters.png?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1286","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1286"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1286\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1303,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1286\/revisions\/1303"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1286"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1286"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1286"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}