{"id":3634,"date":"2016-04-01T11:35:39","date_gmt":"2016-04-01T09:35:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/?p=3634"},"modified":"2016-04-01T19:58:54","modified_gmt":"2016-04-01T17:58:54","slug":"gutmensch-neemt-de-trein","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2016\/04\/01\/gutmensch-neemt-de-trein\/","title":{"rendered":"Gutmensch neemt de trein"},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-thumbnail wp-image-3636\" src=\"http:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/AHI_434d50323430333638_1_LowRes_JPG-150x150.jpg\" alt=\"AHI_434d50323430333638_1_LowRes_JPG\" width=\"150\" height=\"150\" srcset=\"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/AHI_434d50323430333638_1_LowRes_JPG-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/AHI_434d50323430333638_1_LowRes_JPG-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/AHI_434d50323430333638_1_LowRes_JPG.jpg 708w\" sizes=\"auto, (max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><br \/>\nVermoeid van de werkdag stapte ik als laatste lid van een dringende forenzenmassa de volle treincoup\u00e9 in, hopend dat er nog een plaats vrij zou zijn. H\u00e9, meteen naast de deur was een stoel leeg. Vreemd dat iedereen er aan voorbij was gelopen. Zouden mensen niet graag bij een deur zitten? Ik keek naar de bezette stoel bij het raam. Er zat een man, leunend met zijn hoofd tegen het raam, half slapend en met een mediterraan uiterlijk. Zou dat de reden zijn? Ik schrok van de gedachte. Niet alleen vanwege de praktijk, daar hoor je wel eens verhalen over, maar ook van mijn eigen reactie. Ik kon nu niet meer gaan zitten zonder te denken aan discriminatie, Rosa Parks, alle andere misstanden in de wereld en het idee dat ik dat zou gaan bestrijden door plaats te nemen. Althans in mijn hoofd, of nee, niet in mijn hoofd maar in de hoofden van alle andere mensen die me nu aankeken en zagen wat er stond te gebeuren. O kijk, een <em>gutmensch<\/em> dachten ze natuurlijk en ze zouden me allemaal in daverende stilte uitlachen. Ik weet dat niets sneller gaat dan het licht maar het tempo waarmee absurde gedachten door je hoofd kunnen suizen, komt er aardig bij in de buurt.<\/p>\n<p>Ik ging zitten en keek strak voor me uit. In m&#8217;n handen een klein bakje druiven dat ik net bij de AH To Go gescoord had. Ja, ongewassen. Vroeger zou ik dat nooit gedaan hebben maar iemand had me een tijdje terug gezegd dat het niet uitmaakt omdat de bestrijdingsmiddelen er toch niet af te spoelen zijn. Geen idee of dat klopte maar het klonk goed. Vreemd hoe gemakkelijk je vaak zonder enige onderbouwing adviezen aan kunt nemen van mensen, zo gauw ze maar handig uitkomen.<\/p>\n<p>Ik nam een druif. Lekker. En nog een. Zou ik mijn buurman ook een paar druiven aanbieden? Ik dacht aan mijn moeder die op de dagen van vrij reizen voor senioren de trein nam en het hele land doorkruiste omdat ze dan zo veel zag en tegelijk met wildvreemden kon kletsen. Om &#8217;s avonds thuis te komen met verhalen over welke onbekenden ze onderweg allemaal ontmoet had. Zo leuk gepraat met die en met die. En ik kwam iemand tegen die dit en dat. Het waren altijd bijzondere verhalen, ze vertelde dat tot haar eigen verbazing wildvreemden vaak plots hun hart tegen haar uitstortten. Het gaf me een ongemakkelijk gevoel. Zo wilde ik toch niet worden.<\/p>\n<p>Het probleem loste zichzelf op. De man naast me begon te bellen. Die kon ik dus niet meer storen voor druiven. In gedachten verzonken at ik het bakje leeg, een voor een. De man sprak zachtjes in zijn telefoon in een vreemde taal. Het gefluister stoorde, of liever gezegd ik was bang dat het me zou gaan storen. Ik bedacht dat ik in de stilte-coup\u00e9 had moeten gaan zitten. Daar voelde ik me dan weer schuldig over. Net was ik nog een toonbeeld van empathie en nog geen kwartier later een misantroop.<\/p>\n<p>Ik deed m&#8217;n oortjes in, het reddingsvest van iedere treinreiziger.<\/p>\n<p><em>I know that when the song is over we go home<br \/>\nI know that when the song is over we go home<br \/>\nI know that when the song is over we go home<\/em><\/p>\n<p>We naderden Rotterdam Centraal. Ik keek opzij en de man voor het eerst recht in de ogen. Hij had een gerimpeld gezicht, wat grijze haren, een stoppelbaard. Ik glimlachte. Hij lachte terug.<br \/>\n&#8220;Rotterdam, eindpunt,&#8221; zei ik.<br \/>\n&#8220;Ja.&#8221;<br \/>\n&#8220;Woont u ook in Rotterdam?&#8221;<br \/>\n&#8220;Nee, ik vriend Rotterdam&#8221;<br \/>\n&#8220;Ah u gaat op bezoek. Lange reis gehad?&#8221;<br \/>\n&#8220;Heerenveen. Nederlands niet.&#8221;<br \/>\nHij zweeg even, zoekend naar woorden.<br \/>\n&#8220;I am from Syria.&#8221;<br \/>\nVerdomd, zal je net zien.<br \/>\n&#8220;Hoe lang bent u hier?&#8221;<br \/>\n&#8220;Een paar&#8230;&#8221;<br \/>\nIk gaf hem een hand. &#8220;Welkom in Nederland.&#8221; O jee, nu was ik helemaal een gutmensch. Maar fuck dat.<br \/>\nZ&#8217;n hand voelde zacht, als van een kantoorman.<br \/>\nDe trein stond stil. Ik liep door de deur. Had ik die druiven nou maar gedeeld. Die moeder van me was zo gek nog niet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vermoeid van de werkdag stapte ik als laatste lid van een dringende forenzenmassa de volle treincoup\u00e9 in, hopend dat er nog een plaats vrij zou zijn. H\u00e9, meteen naast de deur was een stoel leeg. Vreemd dat iedereen er aan voorbij was gelopen. Zouden mensen niet graag bij een deur zitten? Ik keek naar de&#8230; <a href=\"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2016\/04\/01\/gutmensch-neemt-de-trein\/\" class=\"readmore\">Lees verder<span class=\"screen-reader-text\">Gutmensch neemt de trein<\/span><span class=\"fa fa-angle-double-right\" aria-hidden=\"true\"><\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3636,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"Gutmensch neemt de trein","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-3634","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-leven","content-layout-excerpt-thumb"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/AHI_434d50323430333638_1_LowRes_JPG.jpg","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[{"id":625,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2006\/10\/12\/do-19-okt-10-00-u\/","url_meta":{"origin":3634,"position":0},"title":"DO 19 okt 10.00 u.","author":"Francisco","date":"12 oktober 2006","format":false,"excerpt":"Ik ruim m'n bureau op en daar tussen de uitgedroogde viltstiften, de visitekaartjes van vergeten gezichten, de opengescheurde enveloppen en de uitgestrooide bonnetjes ligt ineens een verfomfaaid Post-It briefje. Do 19 okt staat er op. Ik heb het zo te zien haastig geschreven. Donderdag 19 oktober 10.00 u. Ik heb\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"do19.jpg","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/do19.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":3771,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2016\/11\/11\/leonard-cohen-the-way-to-say-goodbye\/","url_meta":{"origin":3634,"position":1},"title":"Leonard Cohen: The way to say goodbye","author":"Francisco","date":"11 november 2016","format":false,"excerpt":"(Beluister hier het interview met Radio Rijnmond) Vanochtend om even voor zessen werd ik wakker met in mijn hoofd de vraag of 'Hey, that's no way to say goodbye' een goed nummer zou zijn om te draaien op mijn begrafenis. Niet dat ik plannen heb om dood te gaan, in\u2026","rel":"","context":"In &quot;Muziek&quot;","block_context":{"text":"Muziek","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/muziek\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_3141.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_3141.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_3141.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_3141.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_3141.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_3141.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":8079,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2025\/08\/24\/rennen-voor-oekraine\/","url_meta":{"origin":3634,"position":2},"title":"Rennen voor Oekra\u00efne","author":"Francisco","date":"24 augustus 2025","format":false,"excerpt":"Hardlopen is een kwestie van wilskracht en wilskracht is bij mij als een stuk natte zeep in de badkamer. Dat merkte ik weer eens tijdens de Run for Ukraine die zondag in Den Haag werd gehouden ter gelegenheid van Onafhankelijkheidsdag en tevens als uiting van solidariteit met het land dat\u2026","rel":"","context":"In &quot;Leven&quot;","block_context":{"text":"Leven","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/leven\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8022.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8022.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8022.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8022.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8022.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8022.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":3921,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2018\/11\/24\/wat-ik-nog-weet\/","url_meta":{"origin":3634,"position":3},"title":"Wat ik nog weet","author":"Francisco","date":"24 november 2018","format":false,"excerpt":"De jongste herinnering die ik heb dateert van dat ik 2,5 jaar oud was. Dat weet ik zo precies omdat toen mijn wijsvinger tussen een dichtslaande deur kwam en mijn moeder me naar de plaatselijke verpleegpost bracht. Vage beelden natuurlijk, als flarden mist waar wat op geprojecteerd wordt. De gehaaste\u2026","rel":"","context":"In &quot;Familie&quot;","block_context":{"text":"Familie","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/familie\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7183.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7183.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7183.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7183.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7183.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7183.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":5826,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2023\/03\/26\/in-het-hoofd-van-een-oude-linkse-witte-man\/","url_meta":{"origin":3634,"position":4},"title":"In het hoofd van een oude linkse witte man","author":"Francisco","date":"26 maart 2023","format":false,"excerpt":"Het is een enorme kunstinstallatie waar je doorheen loopt en die voelt als een thriller. The Deliverance and the Patience van de Brit Mike Nelson is een doolhof van kamers en gangen die allemaal met elkaar verbonden zijn maar op zo\u2019n manier dat je het overzicht volledig kwijtraakt. De deuren\u2026","rel":"","context":"In &quot;Kunst&quot;","block_context":{"text":"Kunst","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/kunst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_0465-scaled.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_0465-scaled.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_0465-scaled.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_0465-scaled.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_0465-scaled.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_0465-scaled.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":1090,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2008\/10\/27\/een-eeuwigdurend-kwartiertje\/","url_meta":{"origin":3634,"position":5},"title":"Een eeuwigdurend kwartiertje","author":"Francisco","date":"27 oktober 2008","format":false,"excerpt":"Vanochtend om circa half tien bij het passeren van het Golden Tulip Hotel aan de voet van de Erasmusbrug in Rotterdam zag ik een politiewagen dwars over de stoep staan. Agenten liepen rond en er werd gebaard door omstanders. Maar het was me niet meteen duidelijk wat er aan de\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"redding.jpg","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/redding.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3634","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3634"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3634\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3639,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3634\/revisions\/3639"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3636"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3634"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3634"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3634"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}