Een feministische film, zo sensueel en romantisch dat ik haar niet licht zal vergeten. Mannen komen in Portrait de la jeune fille en feu amper voor en spelen ook hoegenaamd geen rol, behalve dan als de doem die hangt over het leven van vrouwen. <\/p>\n\n\n\n
Een thema in de film is de Griekse mythe van Orpheus die zijn geliefde Eurydice uit de hel tracht te redden. Om Sartre te parafraseren: de hel, dat zijn de mannen. Ik moest in de bios ook een aantal malen denken aan zijn Les jeux sont faits, mijn \u2018favoriete\u2019 liefdesverhaal over twee hopeloos verliefden die de kans krijgen hun romance over te doen. Als je Sartre kent weet je waar dat op neer komt. Dat geldt ook dit verhaal.<\/p>\n\n\n\n
Ik hou van Franse films omdat ze meestal gaan over mensen zoals jij en ik, niet over superhelden, psychopaten of andere sprookjesfiguren waar Hollywood in grossiert. Hier waan je je echt in de 18e eeuw, je voelt de kooi van goede zeden waar iedereen in opgesloten zit en je ziet twee vrouwen die verliefd worden op elkaar. Het soort grote, vlammende liefde die snel opbrandt maar nooit verdwijnt. Als een brandmerk op de ziel.<\/p>\n\n\n\n
Ze spreken weinig en bedachtzaam, de tijd kruipt voort maar zoals de camera beweegt, of meer schrijdt, zit je er middenin. Je gaat door de kamers en het landschap met het ongemak van die tijd. <\/p>\n\n\n\n
De openingsscene laat meteen zien dat we hier te maken hebben met een vrouw die tot het uiterste gaat om haar doel te bereiken. Maar hoe zit dat dan in de liefde?<\/p>\n\n\n\n
Het verhaal is dramatisch. Een vrouw in Bretagne gaat uitgehuwelijkt worden aan een Milanees. Ze pleegt uit wanhoop zelfmoord. Haar zus H\u00e9lo\u00efse (Ad\u00e8le Haenel) is de volgende in de rij. Die verzet zich ook al. Marianne (No\u00e8mie Merlant) arriveert om haar in opdracht van de moeder stiekem te schilderen. Vervolgens ontvouwt zich een hartverscheurende romance tussen de twee waarbij alle levensvragen passeren: hoe ego\u00efstisch is verliefdheid, hoe bestendig het gevoel van liefde en wat is herinnering? En nog meer.<\/p>\n\n\n\n
Ik verliet de bioscoop met een gevoel van weemoed. Alsof m\u2019n ziel was gebrandmerkt.<\/p>\n\n\n\n