Een film als een Magnum. Je weet dat er lekkerder ijs bestaat, dat de snack veel te groot is, dat je je smaakpappillen verwoest dan wel de planeet, maar \u2018s avonds op de bank is er soms te weinig over van verstandigheid om niet te bezwijken. Zo keek ik ook naar Dossier 64\u00a0 (The Purity of Vengeance), het vierde deel van een Deense misdaadreeks Serie Q. De andere drie delen heb ik trouwens niet gezien. De film werd op IMDB door een anonieme gebruiker aangeraden met de tekst \u2018beste Deense crime film ooit\u2019 of woorden van gelijke strekking. Soms heb ik weinig verleiding nodig om m\u2019n verstand opzij te\u00a0schuiven.<\/p>\n\n\n\n
De regisseur lijkt veel ervaring te hebben met reclamefilms, zo gelikt en aangezet ziet alles er uit. Dat geldt ook voor de personages. Twee rechercheurs werken op een afdeling voor cold cases. Ze hebben koppen alsof ze uit een zware vechtfilm zijn weggelopen. De dialogen zijn een soort verbale martial arts, behendig maar overdreven.<\/p>\n\n\n\n
Dat geldt ook voor het verhaal. In een verborgen kamer in een verlaten huis worden drie mummies aangetroffen aan een dinertafel. Ze zaten daar al jaren en de manier waarop ze aan hun einde zijn gekomen is minder geschikt voor zwakke magen, of om te weten te komen terwijl je een Magnum eet.<\/p>\n\n\n\n
Vervolgens gaat het duo de zaak proberen op te lossen volgens een plot dat met maatschappelijke misstanden is overgoten, als een dun chocoladelaagje om de onwaarschijnlijkheden in de dik aangezette verhaallijnen te verhullen. Smakelijk maar ook hap, slik, weg.<\/p>\n\n\n\n
Het schokkendste aan de film zijn niet de verzonnen gruwelijkheden maar het feit dat het instituut waar de film om draait, een meisjesinrichting op het eiland Sprog\u00f8, tientallen jaren echt heeft bestaan. Tienermeisjes die zich \u2018onmaatschappelijk\u2019 gedroegen, (lees: onkuis, vrijgevochten), werden er opgesloten en ondergingen een afschuwelijk lot. Dat verhaal verdient een betere film. Maar \u2018s avonds op de bank voldoet Dossier 64 net zo goed als een Magnum. Neem bij voorkeur wel de vegan-variant. Daar zitten zeker geen vermalen kippenbotjes in.<\/p>\n\n\n\n
Dossier 64 film.nl\/film\/journal-64<\/a><\/p>\n\n\n\n