{"id":5275,"date":"2022-09-16T00:43:52","date_gmt":"2022-09-15T22:43:52","guid":{"rendered":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/?p=5275"},"modified":"2022-09-16T08:11:49","modified_gmt":"2022-09-16T06:11:49","slug":"nooit-geweten-dat-kannibalisme-zo-leuk-kan-zijn","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2022\/09\/16\/nooit-geweten-dat-kannibalisme-zo-leuk-kan-zijn\/","title":{"rendered":"Nooit geweten dat kannibalisme zo leuk kan zijn"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\u2018Misschien\u2019 is een woord dat ik graag gebruik maar waar ik tegelijkertijd een hekel aan heb. Ik vind het namelijk niet alleen een bescheiden woord maar ook gemakzuchtig. Misschien geeft je de kans iets te beweren zonder je daarvoor te hoeven verantwoorden.<\/p>\n\n\n\n

Misschien is hij een schurk.
Misschien gaat het niet door.
Misschien is er geen god.
Misschien wel.<\/p>\n\n\n\n

Zie je?
Kan allemaal. Of niet.<\/p>\n\n\n\n

Ik moest er aan denken tijdens de voorstelling Schr\u00f6dingers Hond van Kim Karssen die donderdag in premi\u00e8re ging in Frascati. Ze gebruikt het woord vaak. Dat kan ook moeilijk anders want het stuk is een absurdistische filosofische verhandeling over de vraag of werkelijkheid en fantasie wel twee verschillende dingen zijn. Het is lastig daar harde uitspraken over te doen. Is de werkelijkheid fantasie of andersom? Volgens wetenschappers is de kans daarop 50-50<\/a>. Oftewel: misschien.<\/p>\n\n\n\n

Inspiratie voor het stuk is een verschijnsel dat \u2018Maladaptive Daydreaming\u2019 heet en waarbij iemand zoveel dagdroomt dat het zijn of haar echte leven verdringt. Kim Karssen baseert zich onder meer op de wondere wereld van de quantummechanica, het beroemde gedachte-experiment van Erwin Schr\u00f6dinger, waarbij voorwerpen tegelijkertijd wel en niet kunnen bestaan. Daarmee kom je al gauw in Escher-achtige redenaties terecht. En net als bij die tekeningen komt de vraag op: knap, maar wat moet je er mee?<\/p>\n\n\n\n

Niks waarschijnlijk. Karssen, die door NRC het grootste talent van haar generatie wordt genoemd, is het vooral te doen om de surrealistische vrijheid die het thema biedt. Ze houdt bijvoorbeeld een verrassende verhandeling over hoe vreselijk spannend het is om een deur te openen. Geen deurknop zal ooit meer hetzelfde zijn.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Misschien\u2019 kan vanwege de open gelaten mogelijkheden ook spannend zijn. En daar speelt ze knap mee. Een groot deel van de show bracht ik in lichtelijk nerveuze staat door omdat midden op het podium, waar ze voortdurend op magische wijze overheen raast, een legosteentje lag en ik me afvroeg of ze er misschien per ongeluk op zou gaan staan. Ik stelde me de krijs al voor.<\/p>\n\n\n\n

Ondertussen zette Karssen me op een ander been door iedereen te veranderen in kannibalen. Echt waar. Dat werd steeds realistischer en gek genoeg ook steeds grappiger, totdat ik me op een gegeven moment afvroeg waar ik om zat te lachen. Daar wist Karssen toch maar even slim de scheidslijn tussen fantasie en werkelijkheid op te heffen. Zoals ze ook in haar eentje het theater weet te vullen met haar in meerdere opzichten spetterende stijl – soms ook letterlijk.<\/p>\n\n\n\n

Minder gecharmeerd was ik van de uitgebreide aandacht voor drollen en andere sanitaire verschijnselen. Die Nederlandse obsessie met het banale deel ik niet. Maar het premi\u00e8republiek vond het geweldig. Misschien waren het allemaal Nederlanders.<\/p>\n\n\n\n

Schr\u00f6dingers Hond, t\/m 23 september te zien in Frascati<\/a> te Amsterdam <\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u2018Misschien\u2019 is een woord dat ik graag gebruik maar waar ik tegelijkertijd een hekel aan heb. Ik vind het namelijk niet alleen een bescheiden woord maar ook gemakzuchtig. Misschien geeft je de kans iets te beweren zonder je daarvoor te hoeven verantwoorden. Misschien is hij een schurk.Misschien gaat het niet door.Misschien is er geen god.Misschien… Lees verderNooit geweten dat kannibalisme zo leuk kan zijn<\/span><\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_seo_schema_type":"","_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"Kim Karssen keert de wereld binnenstebuiten: ","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[84],"tags":[52,60],"class_list":["post-5275","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-theater","tag-leven","tag-theater","content-layout-excerpt-thumb"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[{"id":4670,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2021\/09\/28\/gelukkig-had-ze-geen-dildo\/","url_meta":{"origin":5275,"position":0},"title":"Gelukkig had ze geen dildo","author":"Francisco","date":"28 september 2021","format":false,"excerpt":"Dit weekend moest ik in het centrum van Parijs even wachten op een vriendin en stapte om de tijd te doden een winkel van Moleskine binnen. Er stonden twee mensen achter de kassa. Ik was de enige klant en het voelde alsof ik de eerste was, ook al was het\u2026","rel":"","context":"In "Leven"","block_context":{"text":"Leven","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/leven\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7855.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7855.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7855.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7855.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7855.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_7855.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":8446,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2026\/01\/29\/nasrdin-dchar-over-waar-we-allemaal-bang-voor-zijn\/","url_meta":{"origin":5275,"position":1},"title":"Nasrdin Dchar over waar we allemaal bang voor zijn","author":"Francisco","date":"29 januari 2026","format":false,"excerpt":"Het onderwerp van de nieuwe theatervoorstelling van Nasrdin Dchar zit knap verborgen in de titel \u2018Wat als\u2026\u2019 De acteur keert na vier jaar afwezigheid terug op het podium om het publiek deelgenoot te maken van wat zijn leven beheerst: angst. Donderdagavond woonde ik in het Rotterdamse Theater Zuidplein de allereerste\u2026","rel":"","context":"In "Leven"","block_context":{"text":"Leven","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/leven\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_6586.jpeg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_6586.jpeg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_6586.jpeg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_6586.jpeg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_6586.jpeg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x"},"classes":[]},{"id":7667,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2000\/02\/09\/passie\/","url_meta":{"origin":5275,"position":2},"title":"Passie","author":"Francisco","date":"9 februari 2000","format":false,"excerpt":"Tekst van de lezing op 8 februari gegeven bij\u00a0BNO Romeo Delta Wat voor leven leid ik eigenlijk? Gisteren zat ik in mijn auto die op een lopende band door een wasstraat werd gesleept, het witte schuim vlokte als sneeuw tegen de ruiten en ik drukte m'n wimpers dicht tegen elkaar\u2026","rel":"","context":"In "Leven"","block_context":{"text":"Leven","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/leven\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/AUT_4897.jpeg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/AUT_4897.jpeg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/AUT_4897.jpeg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/AUT_4897.jpeg?resize=700%2C400&ssl=1 2x"},"classes":[]},{"id":6204,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2023\/08\/17\/zo-dicht-bij-dakloosheid-om-de-hoek\/","url_meta":{"origin":5275,"position":3},"title":"Zo dicht bij dakloosheid, om de hoek","author":"Francisco","date":"17 augustus 2023","format":false,"excerpt":"All you need is cash, zingt de straatmuzikant, terwijl hij op een cello de muziek van de Beatles-klassieker die eindigt op love speelt. Als niemand je nog liefde geeft, wordt geld het belangrijkste. Niet geld in de zin van rijkdom maar als middel om te overleven. We kijken naar het\u2026","rel":"","context":"In "Theater"","block_context":{"text":"Theater","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/theater\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7919-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7919-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7919-1.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7919-1.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7919-1.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7919-1.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":7834,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2025\/04\/19\/niks-meer-over-nergens-anders\/","url_meta":{"origin":5275,"position":4},"title":"Niks meer over Nergens Anders","author":"Francisco","date":"19 april 2025","format":false,"excerpt":"Dit stuk wordt vrees ik onbegrijpelijk. Ik schrijf het voornamelijk voor mezelf. Je kunt ook alleen de laatste alinea lezen, net voor de PS, daar gaat het om. De wereld is verslaafd aan snackdenken. Of dat echt zo is weet ik niet maar het klinkt lekker en daardoor heb ik\u2026","rel":"","context":"In "Theater"","block_context":{"text":"Theater","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/theater\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_1152.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":7470,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/10\/05\/de-hel-dat-ben-ik\/","url_meta":{"origin":5275,"position":5},"title":"De hel, dat ben ik","author":"Francisco","date":"5 oktober 2024","format":false,"excerpt":"Sommige citaten ken ik al mijn hele leven zonder enig idee te hebben waar ze vandaan komen. De hel, dat zijn de anderen, van Jean-Paul Sartre, is er zo een. L\u2019enfer, c\u2019est les autres. Ik weet alleen van de discussie of de vertaling niet zou moeten luiden \u2018de hel, dat\u2026","rel":"","context":"In "Theater"","block_context":{"text":"Theater","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/theater\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_1635-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_1635-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_1635-1.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_1635-1.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_1635-1.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_1635-1.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5275","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5275"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5275\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5285,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5275\/revisions\/5285"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5275"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5275"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5275"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}