{"id":535,"date":"2006-03-21T09:51:31","date_gmt":"2006-03-21T07:51:31","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/?p=535"},"modified":"2006-03-21T09:51:31","modified_gmt":"2006-03-21T07:51:31","slug":"hometraining","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2006\/03\/21\/hometraining\/","title":{"rendered":"Hometraining"},"content":{"rendered":"

\"rdw.jpg\"Al fietsend op de hometrainer bladerde ik achteloos in de Vara-gids. Achteloos omdat als mijn spieren werken mijn hersens op de een of andere manier in snooze mode belanden. Ik kan dan amper ergens geconcentreerd aandacht aan besteden. Zelfs het volgen van de meest eenvoudige video-clip vergt al teveel. De Pussycat Dolls zongen en dansten maar het was niet aan me besteed.
\nEn zo amechtig trappend zonder vooruit te komen stuitte ik op een interview met DJ Ruud de Wild. [1969, schilder, dj] stond er achter zijn naam.
\nKijk dat wist ik nou weer niet.
\nSchilder.
\nEn meteen voelde ik een zwak maar o zo bekend gevoel van knorrigheid opkomen.
\nWant hoewel ik graag leer kan ik er extreem slecht tegen dingen niet te weten.
\nDat kan nooit wat zijn dat schilderen, vertelde ik mezelf meteen hijgend. Niet omdat ik ook maar één schilderwerk van De Wild ken maar om alvast een excuus te hebben voor mijn onkunde.
\nSport brengt het meest primitieve in de mens naar boven.
\n“Op vrijwel al je schilderijen staan fragmenten uit songteksten, doorgaans in het lettertype Helvetica. Wat is er zo mooi aan dat lettertype?” luidde de eerste vraag van interviewer Gijs Groenteman aan de schilder.
\nFuck, fuck, fuck, dacht ik. Met het opvoeren van de calorieverbranding verdampt mijn vocabulaire. Bij een hartslag boven de 160 ken ik alleen nog maar krachttermen.
\nHier was dus een interviewer die niet alleen vrijwel alle schilderijen van de schilder De Wild kende terwijl ik er nog nooit een had gezien maar die ook kon herkennen dat de aangebrachte teksten uit liedjes komen! Zelf kan ik geen enkele songtekst uit mijn hoofd opzingen, laat staan thuisbrengen.
\nWeer sloeg de twijfel toe.
\nBesteed ik mijn tijd wel aan de goede dingen? Moet ik me niet méér verdiepen in populaire cultuur? Meer tv kijken, andere bladen lezen?
\nEn om het nog pijnlijker te maken die toevoeging ‘doorgaans in het lettertype Helvetica’. Helvetica. Hoe ziet dat er uit? Ik ken alleen de naam. Ik kan Arial en Times New Roman nog niet eens uit elkaar houden.
\nIk ben een leeghoofd.
\nIk zette de hometrainer een tandje zwaarder en begon harder te trappen.
\nVoor me op het scherm dansten en zongen de Pussycat Dolls.
\nIk spande me in om te luisteren. Misschien miste ik wel iets. Misschien was er wel een andere gedachte beschikbaar om het aanzwellende minderwaardigheidsgevoel te verdrijven.
\nHet lukte niet. Doorgaan was de enige weg.
\nHappend naar adem las ik verder.
\n“Ben je anti-aanstellerij?”
\nMisschien wel, antwoordde de schilder. “Ik spaar liever tien jaar voor een Le Corbusier-stoeltje, dan dat ik in die tijd twintig stoeltjes van Ikea koop.”
\nIn gedachten zag ik mijn huisinrichting voorbij flitsen. Ikea, Ikea, overal Ikea. Twee Klippans. Tien Billy’s! Nergens Le Corbusier of een andere ontwerpgrootheid.
\nIk heb wel eens Gispen-stoel gehad maar die was zo ongispens dat toen ik hem opnieuw wilde laten bekleden de stoffeerder hoofdschuddend mompelde “ik zou er maar geen geld aan besteden als ik u was.’
\nDe Gispen bleef achter naast de vuilcontainer aan de overkant van de straat.
\nKan een Le Corbusier-stoeltje ontroeren, wilde de interviewer vervolgens weten. “Nou en of. Die man, dat is mijn held. Zoals Andrew Lloyd Wright voor mij dé architect is.”
\nMijn tempo zakte met vijftig procent.
\nAndrew Lloyd Wright.
\nAndrew?
\nIk grinnikte hardop. De Pussycat Dolls gilden het ineens uit van plezier.
\nHoe zou het gekomen zijn?
\nHad de schilder het echt zo gezegd?
\nDe journalist hem verkeerd geciteerd?
\nOf was de eindredactie in een vlaag van verbeterdrift uit de bocht gevlogen?
\nDat laatste gebeurt vaker dan je denkt.
\nSchrijf ‘langs de IJzeren Rijn’ en er is altijd wel een betweter die daar ‘langs de IJzer en Rijn’ van maakt.
\nMaar hoe het ook zij alles viel weer op zijn plaats. Ergens in de keten zat iemand die nog minder wist dan ik.
\nIkea is zo gek nog niet, zei ik tegen mezelf. Je kunt beter geld uitgeven aan kunst dan aan dure meubels om je huis te verbijzonderen. Zodat je vanuit je stoel ontroerd kunt raken in plaats van in de tranen zelf te zitten. En Helvetica. Ha!
\nDie lach deed het hem. Niets gevaarlijker dan leedvermaak.
\nIk kroop van de fiets naar Google.
\nAndrew Lloyd Wright
\n198 hits<\/a>.
\nZie je wel.
\nO wacht, tussen twee hijgen door zag ik het: Meteen bij de eerste link stond Modern Architecture. Bij de volgende ‘Frank’s brother?’ En even verderop apparently designed by little-known brother Andrew Lloyd Wright.<\/i>
\nFuck, fuck, fuck.
\nZou De Wild zo voorlopen dat hij houdt van wat niemand anders kent?
\nZoals ik altijd Karamanov beschikbaar heb als favoriete componist naast obligate namen als Beethoven en Stravinksy?
\nDe Pussycat Dolls werden heel even weer onverstaanbaar.
\nOnzekerheid is een hometrainer voor de geest.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Al fietsend op de hometrainer bladerde ik achteloos in de Vara-gids. Achteloos omdat als mijn spieren werken mijn hersens op de een of andere manier in snooze mode belanden. Ik kan dan amper ergens geconcentreerd aandacht aan besteden. Zelfs het volgen van de meest eenvoudige video-clip vergt al teveel. De Pussycat Dolls zongen en dansten… Lees verderHometraining<\/span><\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-535","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","content-layout-excerpt-thumb"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[{"id":4712,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2021\/10\/11\/lente-zoals-ik-die-nooit-eerder-gezien-heb\/","url_meta":{"origin":535,"position":0},"title":"Lente zoals ik die nooit eerder gezien heb","author":"Francisco","date":"11 oktober 2021","format":false,"excerpt":"In de Belgische media las ik verhalen over een net geopende tentoonstelling in het Brusselse Bozar van de Britse schilder David Hockney, een naam die me eerlijk gezegd bekender voorkwam dan zijn werk. Ik googelde wat plaatjes. Het sprak me niet aan. Maar de recensies waren laaiend, op de kaartjes\u2026","rel":"","context":"In "Kunst"","block_context":{"text":"Kunst","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/kunst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_8370.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_8370.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_8370.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x"},"classes":[]},{"id":5922,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2023\/05\/03\/hoe-ik-ontdekte-dat-vermeer-een-feministische-schilder-is\/","url_meta":{"origin":535,"position":1},"title":"Hoe ik ontdekte dat Vermeer een feministische schilder is","author":"Francisco","date":"3 mei 2023","format":false,"excerpt":"Door een samenloop van omstandigheden kon ik dinsdag voor de tweede keer naar de grote Vermeer-tentoonstelling in het Rijksmuseum. Die wordt aangeprezen als een once in a lifetime experience dus je begrijpt hoe bijzonder dat is. Ik ging iets voor de tweede keer meemaken wat je slechts \u00e9\u00e9n keer in\u2026","rel":"","context":"In "Kunst"","block_context":{"text":"Kunst","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/kunst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2669-scaled.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2669-scaled.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2669-scaled.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2669-scaled.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2669-scaled.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_2669-scaled.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":999,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2008\/08\/23\/column-de-aangekondigde-dood\/","url_meta":{"origin":535,"position":2},"title":"Column: De Aangekondigde Dood","author":"Francisco","date":"23 augustus 2008","format":false,"excerpt":"Kranten zijn in het internettijdperk kansloze ondernemingen, dat is althans de indruk die gewekt wordt door de bijdragen op naar innovatie hunkerende sites als De Nieuwe Reporter. Het adagium is 'print is dead'. Ik betrapte mezelf er op hoe achteloos ik in die heersende opvatting mee ga toen ik werd\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"printisdead.png","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/printisdead.png?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":221,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2004\/11\/26\/ipod-dj-party\/","url_meta":{"origin":535,"position":3},"title":"iPod DJ Party","author":"Francisco","date":"26 november 2004","format":false,"excerpt":"Gisteravond naar de allereerste echte iPod DJ Party (flyer in pdf) geweest, in club HyperHyper te Rotterdam. Bezoekers konden hun iPod met een zelfgemaakte mix inleveren bij DJ Ronald Molendijk. Ik had de eer de eerste te zijn met een selectie die ik de 2525 minimix gedoopt heb. Daarmee ging\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":960,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2008\/05\/22\/de-klagende-optimist\/","url_meta":{"origin":535,"position":4},"title":"De klagende optimist","author":"Francisco","date":"22 mei 2008","format":false,"excerpt":"Nederland heeft een veel te negatief zelfbeeld, klaagt premier Balkenende. Het gaat goed met het land maar Nederlanders hebben de neiging dingen die niet goed gaan breed uit te meten, zei hij. Oftewel Balkenende klaagt dat er teveel geklaagd wordt. Nee, dat helpt. Het is waar dat het met Nederland\u2026","rel":"","context":"In "Politiek"","block_context":{"text":"Politiek","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/politiek\/"},"img":{"alt_text":"balkspinter.jpg","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/balkspinter.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":627,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2006\/10\/16\/toveren-kan-en-engelen-bestaan\/","url_meta":{"origin":535,"position":5},"title":"Toveren kan en engelen bestaan","author":"Francisco","date":"16 oktober 2006","format":false,"excerpt":"Een luisteraar noemde haar een engel. Ze geeft kinderen in bijvoorbeeld een arm dorpje in het noorden van Argentini\u00eb een verfkwast en zegt dat het een toverstokje is. \"Doe je ogen dicht en bedenk wat je zou willen toveren.\" Vervolgens laat ze de kinderen precies dat schilderen. Die kindertekeningen geeft\u2026","rel":"","context":"Soortgelijk bericht","block_context":{"text":"Soortgelijk bericht","link":""},"img":{"alt_text":"paf.png","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/paf.png?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/535","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=535"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/535\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=535"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=535"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=535"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}