{"id":5751,"date":"2023-02-26T07:25:19","date_gmt":"2023-02-26T06:25:19","guid":{"rendered":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2023\/02\/26\/met-kernenergie-begraven-we-de-toekomst\/"},"modified":"2023-02-26T07:30:08","modified_gmt":"2023-02-26T06:30:08","slug":"met-kernenergie-begraven-we-de-toekomst","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2023\/02\/26\/met-kernenergie-begraven-we-de-toekomst\/","title":{"rendered":"Met kernenergie begraven we de toekomst"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Burial is een documentaire over de nalatenschap van kernenergie. Of liever gezegd, een documentaireachtig videokunstwerk over dat onderwerp. Veel feitelijks kom je er als kijker niet door te weten. Er wordt amper informatie gegeven, de beelden moeten voor zich spreken. Dat laatste is een beetje een probleem want minstens de helft van de tijd heb je geen idee wat je eigenlijk ziet.<\/p>\n\n\n\n

Burial voert je om te beginnen mee naar een uraniummijn in Polen die nu onder water staat. De camera duikt onder het wateroppervlak en een tussentitel vertelt dat er duizenden mijnwerkers zijn blootgesteld aan ziekmakende radioactieve straling. Het communistische regiem stopte de zaak in de doofpot.<\/p>\n\n\n\n

Daarna gaat het naar Litouwen, thuisland van kunstenares en regisseur Emilija \u0160karnulyt\u0117, waar een van de grootste kerncentrales ter wereld staat, een zusje van die in Tsjernobyl. Het bouwsel is zo gevaarlijk dat een eis van Brussel voor toetreding tot de Europese Unie was dat deze ontmanteld zou worden. We zien arbeiders daarmee aan het werk, een project dat tientallen jaren in beslag neemt. Of eigenlijk duizenden jaren want kernafval laat zich niet zo maar opruimen.<\/p>\n\n\n\n

Vervolgens duikt de camera 500 meter onder de grond in Frankrijk. Daar bevindt zich een gigantisch complex waar het kernafval wordt opgeslagen, voor duizenden jaren. Een giftige erfenis voor de tientallen generaties die volgen. Zij mogen het straks oplossen. Van de Egyptenaren erfde de mens de piramiden, van het nucleaire tijdperk erven onze nakomelingen radioactieve sarcofagen.<\/p>\n\n\n\n

Om duidelijk te maken hoe realistisch dat toekomstbeeld is duikt de camera in zee om een Etruskische onderwaterstad te filmen. Die ligt er nog steeds, duizenden jaren later. Burial toont de archeologie van de toekomst. Om er geen misverstand over te laten bestaan worden de beelden, die soms behoorlijk indrukwekkend zijn, begeleid door onheilspellende muziek.<\/p>\n\n\n\n

Af en toe komt er uit het niets een slang in beeld, een anaconda. Die zal wel naar de slang uit het paradijs verwijzen, die Eva er toe wist te verleiden een hap uit de verboden appel te nemen. Door die niet zo slimme handeling werd de mensheid in de ellende gestort. Dat lijkt de film te willen zeggen: we weten dat we de Aarde, ons paradijs, vernietigen met dit soort technieken. En toch kiezen we ervoor. Burial laat zien hoe we onze toekomst begraven.<\/p>\n\n\n\n

Ik bekeek Burial via Mubi<\/a>, de streamingdienst voor de \u2018betere\u2019 films. Dat wil niet zeggen dat het een goede documentaire is, de hoge rating op imdb<\/a> is er, zoals wel vaker, dankzij de liefhebbers. Maar als je in een verloren uurtje het \u2018waar zit ik in hemelsnaam naar te kijken\u2019 gevoel wil hebben dan is het geschikt materiaal. Een visueel pilletje.<\/p>\n\n\n\n

PS: Iedere zondagavond verstuur ik In de Week<\/em>, een nieuwsbrief over wat ik zie, lees, schrijf, hoor en verder opmerk. Abonneer je nu meteen gratis via deze link<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

\n