![\"do19.jpg\"](\"http:\/\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/do19.jpg\")
Ik ruim m’n bureau op en daar tussen de uitgedroogde viltstiften, de visitekaartjes van vergeten gezichten, de opengescheurde enveloppen en de uitgestrooide bonnetjes ligt ineens een verfomfaaid Post-It briefje. Do 19 okt<\/i> staat er op. Ik heb het zo te zien haastig geschreven.\nDonderdag 19 oktober 10.00 u.
\nIk heb geen flauw idee.
\nHet moet iets officieels zijn want ik maak zelf nooit afspraken zo vroeg op de dag.
\nIn mijn agenda is de dag nog helemaal leeg.
\nIk probeer te deduceren en inspecteer het briefje als een detective.
\nEens kijken, ik heb dergelijke Post-It briefjes niet zelf. Dus moet ik het bijvoorbeeld bij de Tros op de redactie geschreven hebben. Ben ik daar gebeld?
\nIk geef de zoekopdracht 19 oktober aan m’n mailprogramma en vink de optie ‘doorzoek alle postbussen’ aan.
\n2865 hits.
\nIk kijk naar de data van ontvangst en verzenden maar vind niets.
\nEen ongemakkelijk gevoel bekruipt me.
\nWat ga ik op 19 oktober om 10.00 uur doen?
\nMet een kop koffie naast de telefoon zitten en wachten tot er iemand belt: “Waar blijf je?”
\nMaar wat als er niemand belt?
\nEn net als ik dit wil plaatsen, heeft de Google in m’n hoofd een hit.
\nIk zie de omgeving weer gedeeltelijk voor me, als een soort preview. Een balie, het lege Post-It briefje dat me door een paar besmeurde vingers wordt aangereikt. Het zonlicht dat door de grote ramen naar binnen valt. Het geklengel van gereedschap. Ik ruik zelfs de geur van smeerolie.
\nKlik.
\nDe fiets naar de fietsenmaker brengen!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"