{"id":7535,"date":"2024-11-14T11:21:21","date_gmt":"2024-11-14T10:21:21","guid":{"rendered":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/11\/14\/troost-na-haat\/"},"modified":"2026-03-15T09:18:08","modified_gmt":"2026-03-15T08:18:08","slug":"troost-na-haat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/11\/14\/troost-na-haat\/","title":{"rendered":"Troost na haat"},"content":{"rendered":"\n

In Lantaren\/Venster trad woensdagavond Joe Bel op, een Franse zangeres die voornamelijk in het Engels zingt. Ik leerde haar ooit kennen via Spotify door een cover van de klassieker Salut les amoureux<\/a>. Dat nummer stond afgelopen zomer op repeat. Het is typisch Frans, met een hese bijna fluisterende stem, die even zwoel als melancholisch klinkt.<\/p>\n\n\n\n

Die cover zong ze niet, wel veel eigen werk en een eeuwenoud liedje in het Ladino, een taal die aan het verdwijnen is maar nog door haar grootvader werd gesproken. \u201cIk vind het mooi hoe via muziek talen levend gehouden kunnen worden,\u201d zei ze. De hele zaal luisterde naar Morenika<\/a>, terwijl niemand kon verstaan wat ze zong. Taal is op zich ook al muziek. <\/p>\n\n\n\n

\n
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/div>
<\/div>
<\/path><\/g><\/g><\/g><\/svg><\/div>
View this post on Instagram<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/a><\/div><\/blockquote>