{"id":7781,"date":"2025-03-25T10:50:13","date_gmt":"2025-03-25T09:50:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2025\/03\/25\/moord-in-parijs\/"},"modified":"2026-03-15T08:41:49","modified_gmt":"2026-03-15T07:41:49","slug":"moord-in-parijs","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2025\/03\/25\/moord-in-parijs\/","title":{"rendered":"Moord in Parijs"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Tot een van de vele dingen die ik nog nooit&nbsp; gedaan had, behoorde het lezen van een misdaadroman van Georges Simenon, de geestelijk vader van oerdetective Maigret. Dus toen ik in de bibliotheek zijn novelle <em>Sept petits croix dans un carnet<\/em> tegenkwam aarzelde ik geen moment. Ook al omdat het een educatieve uitgave is, compleet met inlegboekje met daarin de vertaling van lastige woorden en uitdrukkingen. Dat bleek ik ook hard nodig te hebben. Want naast het moordmysterie waar het 80 pagina\u2019s tellende verhaal omdraait dook er regelmatig een ander raadsel op: wat staat hier eigenlijk? Via scholieren.com leerde ik dat ik niet de enige was met dat probleem. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Een taal leren is als een berg beklimmen, het is pittig maar het uitzicht wordt wel steeds mooier. Dat gold ook in dit geval. Net als de rechercheurs in het verhaal probeerde ik te achterhalen wat er in hemelsnaam gebeurde. Ineens werd ik zo onderdeel van moordzakenbrigade van de Parijse politie.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Het is Kerstavond. In de meldkamer op het hoofdbureau werkt Andr\u00e9 Lecoeur, een eenzame man, als centralist. Aan de muur een kaart van de stad met lampjes die aangeven waar meldingen vandaan komen en agenten zich bevinden. De noodoproepen komen ook binnen via speciale telefoonpalen die overal in de stad staan. Er was in die tijd (1950) natuurlijk geen mobiele telefoon, geen gps, maar met deze systemen komen ze toch al een heel eind. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Dan is er een melding dat er een vrouw is vermoord, het blijkt de schoonmoeder van de centralist om wie het verhaal draait. Vervolgens opent hij vanuit de meldkamer een jacht op de onbekende dader, speurt naar aanwijzingen, dirigeert auto\u2019s naar verdachte situaties. Stel je voor, de ijzige straten van Parijs zijn verlaten, iedereen viert Kerst. En daar zwerft een moordenaar, wellicht op zoek naar een volgend slachtoffer. Er gebeurt iets vreemds de ene na de andere meldpaal van de politie wordt vernield. Wie doet dat en waarom?<\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Het verhaal deed me enigszins denken aan Den Skyldige, een van de beste films die ik de afgelopen jaren zag, omdat die zich ook helemaal afspeelt in een alarmcentrale van de politie. Het verschil is wel dat de stad Parijs hier een grote rol in het verhaal speelt. In het midden van het boek zit zelfs een plattegrond zodat je na kunt gaan waar wat zich afspeelt, het spoor van de misdaad kunt volgen. Net zoals de centralist een plattegrond van de stad voor zich heeft.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Het hoofdbureau van politie is een enorm gebouw op het \u00cele de la Cit\u00e9, het eiland in de Seine waar aan de oostzijde de diensten van justitie zijn gevestigd en aan de westzijde de Notre Dame staat. Die verdeling van het eiland, aan de een kant de staat en aan de andere kant religie, is ooit door de Romeinen aangebracht en bestaat dus nog steeds.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Jaren geleden liep ik op een zondagochtend  langs die enorme gebouwen van justitie. Buiten op straat waren een paar mannen in witte pakken een auto met versplinterde ruiten aan het bestuderen en fotograferen. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het voertuig doorzeefd was met kogelgaten. Dit was de forensische recherche aan het werk. Het voelde even alsof ik een thriller binnenliep, ze hadden de crime scene gewoon naar het bureau versleept. Het toonde op de een of andere manier het centralistische denken van de Fransen, de politie nam de misdaad gewoon mee naar de eigen burcht. Het is niet alleen het hoofdbureau van de stad maar van het hele land en vanuit Frans perspectief dus de hele wereld.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">George Simenon was een veelschrijver die wel drie verhalen per dag schreef, een \u2018s ochtends, een \u2018s middags en een \u2018s avonds, zo wil de legende. Hij verzon een plot, dat meestal draaide om eenzame mannen, een erg geloofwaardig gegeven, en tekende dat uit met goedlopende zinnen. In dit geval van een man die een teruggetrokken bestaan leidt maar op Kerstavond plots geconfronteerd wordt met zijn rafelige familieleven. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Als ik de Franse taal goed zou beheersen las <em>Sept petits croix dans un carnet<\/em> als een TGV, nu boemelde ik van pagina naar pagina, met de woordenlijst onder handbereik. Dat is bij zo\u2019n thriller extra lastig omdat je immers gedreven wordt door nieuwsgierigheid naar de afloop. De auteur zet een logisch pad uit dat je normaal gesproken in razend tempo aflegt maar voor mij was het als door de moerassige modder rennen.&nbsp;Gelukkig stelde de finish niet teleur.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"p2 wp-block-paragraph\">Ik zocht achteraf de Wikipediapagina op van Simenon en las toen minder prettige zaken. Hij was een Belgische rechtse journalist, schreef voor de Tweede Wereldoorlog antisemitische stukken en zat niet bepaald in het verzet, om het zacht uit te drukken. Dat heeft zijn naoorlogse immense populariteit niet in de weg gestaan. Hij had bijvoorbeeld ook kortstondig een relatie met Josephine Baker, een van Frankrijks grootste verzetsheldinnen. Maar voor het begrijpen van dergelijke complexiteit moet je dan weer andere boeken lezen.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">PS: Iedere zondagavond verstuur ik&nbsp;<strong>In de Week<\/strong>, een zeer persoonlijke nieuwsbrief over wat ik de voorbije week zag, las, meemaakte en dacht.&nbsp;Doe net als meer dan duizend andere lezers en&nbsp;<a href=\"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/in-de-week\/\">abonneer je hier gratis<\/a>.<\/p>\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tot een van de vele dingen die ik nog nooit&nbsp; gedaan had, behoorde het lezen van een misdaadroman van Georges Simenon, de geestelijk vader van oerdetective Maigret. Dus toen ik in de bibliotheek zijn novelle Sept petits croix dans un carnet tegenkwam aarzelde ik geen moment. Ook al omdat het een educatieve uitgave is, compleet&#8230; <a href=\"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2025\/03\/25\/moord-in-parijs\/\" class=\"readmore\">Lees verder<span class=\"screen-reader-text\">Moord in Parijs<\/span><span class=\"fa fa-angle-double-right\" aria-hidden=\"true\"><\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7780,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"Terwijl de politieagent de puzzelstukjes van de moord probeert te passen, zocht ik naar de betekenis van zijn woorden. ","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[49],"tags":[141,153,187],"class_list":["post-7781","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-boeken","tag-boeken","tag-parijs","tag-thriller","content-layout-excerpt-thumb"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_0511-1.jpg","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack-related-posts":[{"id":5886,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2023\/04\/25\/niets-is-wat-het-lijkt\/","url_meta":{"origin":7781,"position":0},"title":"Niets is wat het lijkt","author":"Francisco","date":"25 april 2023","format":false,"excerpt":"Luister is een roman die draait om een jonge vrouw die in de jaren tachtig naar Parijs gaat. Of liever gezegd vlucht. Ze vindt een baan als au pair en komt bij een merkwaardig stel terecht. Of zijn Parijzenaars gewoon allemaal zo afstandelijk? Dat weet ze niet. Zoals ze veel\u2026","rel":"","context":"In &quot;Boeken&quot;","block_context":{"text":"Boeken","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/boeken\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/image-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/image-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/image-1.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x"},"classes":[]},{"id":7360,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/08\/09\/de-wedergeboorte-van-parijs\/","url_meta":{"origin":7781,"position":1},"title":"De wedergeboorte van Parijs","author":"Francisco","date":"9 augustus 2024","format":false,"excerpt":"Zonder dat het een vooropgezet plan was, las ik de afgelopen maanden drie boeken over Parijs. En dan reken ik romans als Luister van Sacha Bronwasser niet eens mee, terwijl die ook veel vertellen over de ondoorgrondelijke stad die steeds met je flirt. Want dat is wat Parijs met je\u2026","rel":"","context":"In &quot;Boeken&quot;","block_context":{"text":"Boeken","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/boeken\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8647-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8647-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8647-1.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8647-1.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8647-1.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_8647-1.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":8106,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2025\/09\/11\/de-romantiek-van-vochtige-brieven\/","url_meta":{"origin":7781,"position":2},"title":"De romantiek van vochtige brieven","author":"Francisco","date":"11 september 2025","format":false,"excerpt":"Weten is iets anders dan beseffen, leerde ik van deze kleine verhalenbundel van Ana\u00efs Nin.","rel":"","context":"In &quot;Boeken&quot;","block_context":{"text":"Boeken","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/boeken\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_9021.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_9021.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_9021.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_9021.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_9021.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_9021.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":6958,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/06\/06\/jaws-in-parijs-is-veel-beter-en-realistischer-dan-je-zou-denken\/","url_meta":{"origin":7781,"position":3},"title":"Jaws in Parijs is veel beter en realistischer dan je zou denken","author":"Francisco","date":"6 juni 2024","format":false,"excerpt":"Vorige maand overleed Susan Backlinie, de actrice die iedereen kent en waar niemand van heeft gehoord. Ze speelde de zwemster in de openingssc\u00e8ne van Jaws, de meesterlijke haaienthriller van Steven Spielberg uit 1975. Backlinie werd meteen verslonden en dat was meteen ook het einde van de rol van vrouwen in\u2026","rel":"","context":"In &quot;Film&quot;","block_context":{"text":"Film","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/film\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_5154-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_5154-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_5154-1.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_5154-1.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_5154-1.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/img_5154-1.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":6630,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/02\/15\/parijs-smaakt-altijd-naar-meer\/","url_meta":{"origin":7781,"position":4},"title":"Parijs smaakt altijd naar meer","author":"Francisco","date":"15 februari 2024","format":false,"excerpt":"Geen hoofdstad ter wereld heeft zo\u2019n enorme aantrekkingskracht als Parijs. Dat komt niet alleen door de Eiffeltoren, Pont Neuf, de Notre Dame, het Louvre, de fijne terrasjes, parken, straten. Nee, Parijs is een life style, of zoals de Fransen zeggen un style de vie.\u00a0 Er is bijvoorbeeld de Parisienne, de\u2026","rel":"","context":"In &quot;Boeken&quot;","block_context":{"text":"Boeken","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/boeken\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7997.jpeg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7997.jpeg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7997.jpeg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7997.jpeg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7997.jpeg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/IMG_7997.jpeg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]},{"id":6589,"url":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/2024\/01\/27\/schaken-in-de-nacht\/","url_meta":{"origin":7781,"position":5},"title":"Schaken in de nacht","author":"Francisco","date":"27 januari 2024","format":false,"excerpt":"Het is zaterdagochtend en ik ben zowel nerveus als slaperig. Dat laatste omdat ik tot diep in de nacht naar een kamer in Parijs heb gezocht. Sinds ik heb besloten mijn 1072 dagen streak op Duolingo aan te vullen met een echte cursus Frans, is het idee opgekomen om deze\u2026","rel":"","context":"In &quot;Leven&quot;","block_context":{"text":"Leven","link":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/category\/leven\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/09077-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/09077-1.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/09077-1.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/09077-1.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/09077-1.jpg?resize=1050%2C600&ssl=1 3x, https:\/\/i0.wp.com\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-content\/\/09077-1.jpg?resize=1400%2C800&ssl=1 4x"},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7781","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7781"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7781\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8925,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7781\/revisions\/8925"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7780"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7781"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7781"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.franciscovanjole.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7781"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}