Ik ga je iets vertellen dat ik je liever niet zou vertellen maar ik heb nu eenmaal niks anders te melden en verteld moet er worden. Een oplettende lezer merkte laatst op dat ik me in mijn stukken vaak excuseer, voor stuitende onwetendheid, bedenkelijke smaak en andere verwerpelijke zaken. Ik antwoordde dat ik het meen maar dat het ook een vorm van zelfbescherming is. Internet is hard en meedogenloos. Wie langs het ravijn loopt wordt er makkelijk ingeduwd door mensen die roepen dat je daar niet mag komen. Toen wist ik nog niet dat ik zo stom zou zijn om het volgende te gaan opschrijven.<\/p>\n\n\n\n
Deze week werd ik te grazen genomen door de supergriep die door Europa raast. Een virus dat op doortrapte wijze je afweersysteem weet te omzeilen. Zelfs het vaccin kan het amper tegenhouden. Al ben je met een vaccin wel korter en minder heftig ziek. Daar hield ik me maar aan vast toen ik in bed lag en mijn lichaamstemperatuur naar de 38 graden kroop. Ik voelde mijn hersenen opwarmen tot een bubbelende pudding die niet meer in staat is iets vast te houden. Het scherm was mijn enige houvast om niet in een ravijn van verveling en leegte te storten.<\/p>\n\n\n\n
Ik scrollde en scrollde, als een zwemmer die tegen de stroom in de oever probeerde te bereiken. Alles kwam voorbij, van afschuwelijke terreur tot grappige kattenfilmpjes, van genocide tot stand up comedy. Een rivier door de onderwereld. Losrukken was onmogelijk maar doorgaan leek even zinloos als opgeven. <\/p>\n\n\n\n
Toen was er ineens een clip met Sydney Sweeney, de actrice die de wereld over zich heen kreeg vanwege een jeans commercial, in het Trump-kamp getrokken werd of daartoe wilde behoren, dat was niet duidelijk in het gekrakeel dat er over losbarstte. Veel later zei ze dat het haar speet maar in een snelstromende wereld die verslaafd is aan schandalen en oordelen is late spijt op zich ook alweer een zonde.<\/p>\n\n\n\n
Ze stond op een rode loper in een Marilyn Monroe-achtige jurk van het – ook dat nog – Isra\u00eblische merk Galia Lahav met een d\u00e9collet\u00e9 waar de Rio Grande jaloers op zou worden. \u201cJe lijkt echt op Marilyn Monroe,\u201d zei de verslaggever. Ik meende het kwijl langs de microfoon te horen glijden. Ze trok een aangenaam verrast en bescheiden gezicht \u201cO dank je wel\u201d Het klonk heel overtuigend. Je bent niet voor niets actrice.<\/p>\n\n\n\n
Er werd gevraagd naar de nieuwe film waar ze in meespeelt. Mijn aandachtsspanne die toch al voorbij de 3 secondenlimiet van het schermkleven was opgerekt, wilde loslaten tot plots het boek ter sprake kwam waar het scenario op gebaseerd was. Sweeney vertelde dat ze er op een middag in was begonnen te lezen en het niet had kunnen neerleggen tot in de avond toen ze het uit had. Zo spannend was het verhaal.<\/p>\n\n\n\n