Het was zo\u2019n bericht dat onverwacht opdook en vervolgens 7, 8 misschien wel 9 uur van mijn leven kostte. Dat ging zo. Tijdens het dwangmatig scrollen – ik moet hier nu echt mee stoppen – stond op m\u2019n instagramscherm ineens een posting met de titel \u201810 essenti\u00eble Franse klassiekers die iedere lezer minstens \u00e9\u00e9n keer gelezen moet hebben\u2019. <\/p>\n\n\n\n
Ik weet niet hoe het bij jou is maar dat is voor mij zo\u2019n overdonderende aanbeveling die nadere bestudering vraagt. Je wordt immers aangesproken als \u2018lezer\u2019, wat toch een beetje als erkenning voelt. Ik ben een lezer! Ook al stel ik me natuurlijk nooit zo aan anderen voor en heb ik geen idee wie dat in dit geval tegen me zegt. Ik volg het anonieme account dusty.libr4ry niet eens. Dat doet er ook niet toe. Ik weet ook niet wie de voorbijganger was die me in de lente van 2019 toeriep dat ik coole schoenen droeg maar ik koester dat nog steeds.<\/p>\n\n\n\n
\u2018Klassieker\u2019 is ook al zo\u2019n valstrik term. Klassiekers moet je immers kennen, al is het maar van horen zeggen. \u2018Hij kent z\u2019n klassieken\u2019 is een van de mooiste complimenten die je kunt krijgen, niet alleen je kennis wordt er mee geprezen maar ook de inspanning om die te verwerven. Het tegenovergestelde daarentegen, \u2018hij kent z\u2019n klassieken niet\u2019, is een even beschaafde als verpletterende belediging. <\/p>\n\n\n\n
De toevoeging dat het om klassiekers gaat die je \u2018minstens \u00e9\u00e9n keer gelezen\u2019 moet hebben, legt de lat nog wat hoger. Dit zijn niet zo maar lezers, ze beklimmen niet alleen de hoogste toppen van de literatuur die je \u00e9\u00e9n keer in je leven bereikt, ze doen ook aan herhaalbezoeken. Om Sigrid Kaag te parafraseren: wat zijn dit voor mensen? <\/p>\n\n\n\n