![\"molen.jpg\"](\"http:\/\/www.franciscovanjole.com\/log\/img\/molen.jpg\")
Onderstaand de tekst van een lezing die ik op 17 maart hield op het symposium ‘Wilt u a.u.b. die narigheid onmiddelijk van Internet halen!’ gehouden ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van het Meldpunt Discriminatie Internet.<\/i>\nOp internet geldt een mooie ongeschreven wet voor wat betreft discussieren en die luidt als volgt ‘naar mate een discussie langer duurt, nadert de kans dat er een vergelijking wordt getrokken met Hitler of nazi’s uiteindelijk 1′. Oftewel als je maar lang genoeg doorkletst komt er altijd wel iemand met een nazi-vergelijking op de proppen want dat is het ultieme referentiekader in een strijd tussen goed en kwaad. Dat is onontkoombaar. Terwijl niemand met een nazi vergeleken wil worden, afgezien van de nazi’s zelf natuurlijk.
\nDe wet heet Godwin’s Law, is de internet-variant van Murphy’s Law en ook een van de oudste wetten op internet. Deze werd al in 1990 bedacht door de Amerikaan Mike Godwin, een van de eerste juristen die zich met internet begon te bemoeien.
\nDe wet van Godwin was in 1994 aanleiding voor een conflict dat uiteindelijk leidde tot de oprichting van het Meldpunt Discriminatie Internet. In dat jaar was er een Rotterdammer, Rinus V., actief in De Digitale Stad in de discussie over de multiculturele samenleving. Hij greep de kans aan om wat we tegenwoordig zo mooi noemen ‘zijn ongenoegen over andere culturen te uiten’. Dat was tekenend voor internet: de nieuwe communicatiemogelijkheid oefende een grote aantrekkingskracht uit op mensen die het ergens niet mee eens waren. Ze probeerden op internet het gelijk te halen dat ze in de rest van de wereld niet kregen.<\/p>\n