Ik ging naar Parijs met geen ander doel dan de stad zelf. Dat klinkt wellicht wat stoer maar eigenlijk had ik begin dit jaar per ongeluk een ticket teveel gekocht omdat de Eurostar-app haperde bij het betalen. Aangezien dat betaalde geld terugkrijgen niet lukte, boekte ik de vergisreis om naar een andere datum, in combinatie met een kortingsactie van de hotelketen waar ik vaste gast ben. Zo maakte ik mezelf wijs dat ik het aankoopbedrag niet weggegooid had. Dat ik dat deed door in werkelijkheid zes keer zoveel uit te geven als de prijs van dat treinkaartje, frommelde ik snel weg in de verste uithoeken van mijn bewustzijn. Had Godfried Bomans niet ooit terecht opgemerkt dat je om een dubbeltje te besparen, niet op kwartje moet kijken?<\/p>\n\n\n\n
Kwartje, dubbeltje, wie kent die termen nog? Ik vermoed niet de drie tienermeiden waarmee ik in een carr\u00e9 famille<\/em> belandde in de TGV naar Parijs. Ze verkeerden in onderkoelde opwinding over hun trip. Hoe ze de weg moesten vinden bijvoorbeeld. \u201cIk haat Google Maps echt. Die trekt zo hard mijn batterij leeg.\u201d Waarop een ander zei \u201cWe zouden eigenlijk kaart moeten kunnen lezen. Dan heb je Google Maps niet nodig. Mijn oma en opa gaan zo op vakantie.\u201d Ik had wel eens verhalen gehoord over Parijs in augustus, dat iedereen dan weg is en veel zaken dicht zijn. Toen ik eenmaal aangekomen op Gare du Nord de metro binnenstapte, was die grotendeels leeg. Ik dacht eerst nog dat het toeval was, maar eenmaal boven de grond bleek het overal zo te zijn. Er waren amper mensen te zien. Ik bedoel niet dat het net zo compleet uitgestorven was als bijvoorbeeld het Mediapark in de zomer maar er waren gewoon weinig mensen. Het deed me denken aan de keer dat ik Parijs bezocht tijdens de pandemie. Lege terrassen, lege winkels. <\/p>\n\n\n\n Omdat ik niet altijd van de aanwezigheid van mensen houd, vond ik het aanvankelijk wel lekker maar na enige tijd werd me iets duidelijk, namelijk dat Parijs zo aantrekkelijk is vanwege de Parijzenaars. Dat klinkt misschien gek omdat Parijzenaars in de communis opinio<\/em> een nogal slechte reputatie hebben, arrogant, onbehouwen, etcetera. Wat overigens niet mijn eigen ervaring is, ik vind ze opvallend vriendelijk en behulpzaam. In de metro tetterde zelfs in het Nederlands de waarschuwingen uit de luidsprekers, voor een omleiding op de route naar Disneyland Paris. En als ik tegen winkelmedewerkers zei dat ik Parijs bezoek om Frans te oefenen, klonk meteen \u201cmaar u spreekt goed Frans\u201d, wat duidelijk sympathiek bedoeld was omdat ik meestal niet meer gezegd had dan nodig is voor een eenvoudige bestelling.<\/p>\n\n\n\n Parijs is een mooie stad maar de Parijzenaars zelf blijken de onmisbare attractie, constateerde ik toen ik vanaf een terrasje de schaarse voorbijgangers gadesloeg. Het waren toeristen die soms echt hun best deden zich een Parijse stijl aan te meten. Dapper maar helaas omdat ze zich tot de Parijzenaars verhouden als cacao-fantasie tot chocolade. Stijl is voor Parijzenaars een eerste levensbehoefte, geen hobby. Het terras waar ik anders me een middag lang kan vergapen voelde plots als pakweg Middelburg. Nee, niet boos worden als je in Middelburg woont. Leuke stad, kom ik graag maar het is geen Parijs.<\/p>\n\n\n\n Normaal gesproken stel ik met militaire precisie een aanvalsplan op om de beperkte tijd zo effici\u00ebnt mogelijk te besteden maar nu liet ik me verdrinken in de zee van tijd. Ik had voor deze drie dagen maar een paar bestemmingen op het oog.<\/p>\n\n\n\n
\u201cEcht? Dat lijkt me zo gaaf. Maar ik zou niet weten hoe je dat moet doen.\u201d
De derde sloot zich er bij aan. \u201cMijn tante vertelde dat ze vroeger in Parijs met de metro ging door naar zo\u2019n ding aan de muur te kijken. Waar al die lijnen op staan. Dat stond ze dan eerst helemaal uit te zoeken.\u201d
\u201cO wow\u2026 maar hoe kan dat? Hoe weet je dan waar je heen moet? Dat zou mij niet lukken hoor.\u201d<\/p>\n\n\n\n