Donderdag presenteerde Sander Schimmelpenninck in De Doelen zijn nieuwste boek Met Gestrekt Been, een bundeling van zeven jaar columns. Een echte boekpresentatie bleek het niet te zijn, meer een bijeenkomst van de fanclub. De inhoud van het boek – \u201cvol scherpe opinie en actuele, urgente thema\u2019s\u201d – kwam amper of niet ter sprake. Dat lag niet aan Schimmelpenninck maar aan presentator Gijs Groenteman die de zaal de hele avond vermaakte met grapjes en trivialiteiten. Er werd veel gelachen maar amper hardop nagedacht en het mag ouderwets klinken, voor dat laatste was ik toch ook gekomen. <\/p>\n\n\n\n
Het interessante aan Schimmelpenninck is dat hij niet alleen een humoristische en moedige grote mond heeft maar dat combineert met een scherpe, originele geest. Groenteman deed daar niks mee en hield het bij van de hak op de tak springende fanboy-vragen zelfs nadat Schimmelpenninck duidelijk maakte dat hij opleeft van kritiek. \u201cAls mensen zeggen \u2018ik ben het helemaal met je eens\u2019 dan is dat fijn maar daar heb je verder niet zoveel aan.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Het is natuurlijk amusant om Schimmelpenninck te horen praten over de onverbeterlijke mediamalloot Wierd Duk maar ook dat bleef voornamelijk hangen in het anekdotische. Zelfs toen Schimmelpenninck waarschuwde dat Duk, die bijna met pensioen gaat, er op uit is een verbond te sluiten met Mona Keijzer werd dat weggelachen als ironie. Als je de wereld als een mop ziet, past zo\u2019n lachwekkend duo er goed in maar dat gold destijds ook voor Trump. De pret kan snel voorbij zijn.<\/p>\n\n\n\n
De avond werd pas spannend toen er – kritische – vragen uit het publiek kwamen. Zo wilde iemand van de auteur weten waarom hij de kwalificatie \u2018domrechts\u2019 gebruikt. Daarmee jaag je de tegenstander immers weg in plaats van die te overtuigen. Schimmelpenninck probeerde uit te leggen dat in het gebied waar hij vandaan komt, Twente, de term dom meer betekenissen heeft dan alleen een gebrek aan intelligentie. Het wordt daar bijvoorbeeld ook gebruikt in de zin van koppigheid tegen beter weten in. Hij noemde een reeks Engelse woorden voor het gedrag dat hij wil benoemen, met elk z\u2019n nuances. \u201cIn het Nederlands daarentegen is er alleen \u2018dom\u2019 dus daar moet ik het mee doen.\u201d Hij benadrukte nog eens dat het niet sloeg op intelligentie. \u201cIk zou daar natuurlijk nooit iemand op aanvallen.\u201d Het gaat hem, zo begreep ik, om mensen die beter kunnen weten maar dat niet willen, bijvoorbeeld omdat hun ego in de weg zit.<\/p>\n\n\n\n
In dat vragenkwartiertje gaf hij ook een interessante uiteenzetting over het progressieve imago van Zweden, waar hij woont, versus de hard rechtse politieke praktijk daar. Het smaakte allemaal naar meer maar toen was de avond – die verder gekenmerkt werd door typisch podcastgeouwehoer, met veel jagen op gevatheden en een minimaal informatiegehalte – helaas al voorbij. Tot slot vertolkte Lotte Velvet een grappige en ook slimme ode aan het lexicon van de columnist die zijn opvattingen vaak in rake termen giet, van fascistfluencer<\/em> tot aangifteschwalbe<\/em>. Dat smaakte naar meer.<\/p>\n\n\n\n Helemaal aan het begin gebeurde er nog iets opvallends. Hoofdredacteur Pieter Klok – blauwe broek, bruine leren schoenen, het uniform van Haagse alfamannen – vertelde dat hij Schimmelpenninck, die toen nog bij Quote en WNL werkte, in 2019 had aangetrokken om een rechts geluid te verkondigen in de krant. De zaal lachte en het was natuurlijk ook grappig aangezien Schimmelpenninck zich juist vaak keert tegen de rechtse heilige huisjes. De columnist heeft ideologisch een opmerkelijke ontwikkeling doorgemaakt – je begrijpt, ook dat kwam niet aan bod. <\/p>\n\n\n\n Toen de avond voorbij was dacht ik er nog aan terug en werd ik toch een beetje ongerust. Klok is meen ik nog rechtser dan zijn voorganger Remarque, die bij De Telegraaf vandaan kwam. Je kunt dat niet belangrijk vinden maar de Volkskrant is waar het krantenlezend progressieve deel van Nederland op aangewezen is voor de meningsvorming en blik op de wereld. Daar gaat een enorme invloed van uit op het publieke denken en de politieke agenda. Schimmelpenninck speelt daar zeker een belangrijke rol in en voedt zijn lezers met idee\u00ebn. Hij is daarmee in het door rechts gedomineerde medialandschap een van de lichtpunten ter linkerzijde. Bijvoorbeeld als het gaat om het belasten van de rijken, een van de belangrijkste politieke issues. <\/p>\n\n\n\n Dat was destijds dus niet de bedoeling van de hoofdredacteur die door de inhoudelijke wending verrast werd.<\/p>\n\n\n\n Je kunt er om lachen. Maar ik moest toch ook een beetje huilen.<\/p>\n\n\n\n Met Gestrekt Been<\/a> is een uitgave van de Arbeiderspers.<\/p>\n\n\n\n Om minder afhankelijk te zijn van social media maak ik iedere zondag een nieuwsbrief met tips, ervaringen en idee\u00ebn. Ja, ook speciaal voor jou. Abonneer je nu gratis<\/a><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"