Als tiener kende ik een jongen die deel uitmaakte van een criminele familie. Hun huis lag vol met gestolen spullen. Ik weet nog hoe verbijsterd ik was toen ik dat zag. Niet alleen omdat de huiskamer ongelofelijk rommelig was maar ook omdat het voor mij onvoorstelbaar was dat je ouders zouden weten dat je iets doet wat niet mag. De moeder van de vriend, die ik later inderdaad herkende in Ma Flodder, slofte door de huiskamer en vond het allemaal prima. “Die mensen zijn verzekerd en kopen zo een nieuwe,” zei ze geruststellend toen ik lichtelijk nerveus luisterde naar de … Lees verder