Poppenkast 2.0

Een vriendin wilde de werking van Skype videochat aan haar 2-jarige dochter demonstreren.
“Kijk, wie is dat daar?”
De kleine zweeg.
“Dat is Francisco…”
Er volgde een gemurmel dat leek op cisco.
“Ja. Dat is Francisco” zei de moeder glunderend van trots.
Omdat ik niets anders wist te doen greep ik een poppetje – Evil Panda van het Chinese kunstenaarscollectief Shirtflag – bewoog het langzaam in beeld en zette een piepstemmetje op.
“Haaaaallo…”
Ze lachte. Andere poppetjes dus. Ik haalde Artis de Partis en vriend Artis de Marsis tevoorschijn. Die herkende ze wel maar het gaf wat verwarring want beide poppen liggen ook bij haar thuis. Dus hoe konden die in beeld zijn?
Toen was het tijd voor Kees, de opgezette piranha met bloeddorstige ogen die ik ooit van een collega uit Suriname heb gekregen. Ik liet Kees met z’n monsterachtige tanden in beeld komen en riep boe!
Ze schrok zichtbaar.
Gauw weer een gewoon poppetje dus.
“He hallooooo….”
“Vis… vis…” klonk het aan de andere kant.
Kees terug in beeld. Ze keek gefascineerd.
Artis de Partis weer er bij die als eeuwige pleaser de vis uit beeld wilde drukken.
Hup! Kees beet ‘m in z’n dikke neus.
Au!
Ze lachte weer.
Poppenkast via internet, nooit aan gedacht. Terwijl het bij de opkomst van tv net zo ging: Rikkie & Slingertje was in 1966 een kijkcijferhit op zaterdagmiddag.
CC foto: v1ctory_1s_m1ne