Een kamerlid met lef

De Telegraaf en andere rechtse relmedia hebben de jacht geopend op GroenLinks-kamerlid Wijnand Duyvendak. Hij bekent in een nog te verschijnen boek een van de actievoerders geweest te zijn die in 1985 inbraken in het ministerie van Economische Zaken.
De media-reactie doet denken aan de situatie in Duitsland een paar jaar geleden toen duidelijk werd dat minister van Buitenlandse Zaken Joschka Fischer in het verleden ook een radicale actievoerder was geweest. Die rel ebde weer vrij snel weg.
Doel van de inbraak die Duyvendak pleegde, voor zo ver ik me nog uit de berichtgeving van die tijd kan herinneren, was geheime documenten te bemachtigen die aantoonden dat het kabinet stiekem de bouw van meer kerncentrales voorbereidde. Terwijl dat in het openbaar werd ontkend. Minister van Economische Zaken was de omstreden Van Aardenne, die vaker essentiële informatie achterhield.
Het was 1985. De ramp in Tsjernobyl had nog niet plaatsgevonden en een paar jaar eerder, in het najaar van 1981, was een massaal protest tegen kernenergie met grof geweld door de politie uit elkaar geslagen. Dat waren geen prettige taferelen. Die demonstratie was een keerpunt in het Nederlandse actiewezen. VVD-prominent Wiegel was indertijd minister van Binnenlandse Zaken en ging waar mogelijk de confrontatie aan met actievoerders. Protesten werden steevast getrakteerd op aanwezigheid van de ME en ontaardden al snel in geweld.
Het was het beleid dat rechts zo graag ziet: hard optreden zodat de boel escaleert en je nog harder kunt optreden.
Het was in die tijd dat actievoerders steeds vaker besloten dat massale protesten geen zin meer hadden. Dus pakten ze het anders aan. Acties werden niet meer weken van te voren aangekondigd maar in het geheim voorbereid. Zo werd op klaarlichte dag het Provinciaal Militair Commando bestormd door een grote groep anti-militaristen die naar binnen liepen en in een paar minuten de hele administratie op straat gooiden dan wel meenamen. Daar kon de ME niks tegen doen. De ‘buit’ werd in Paradiso tentoongesteld.
In die cultuur kwam Duyvendak tot het besluit om in te breken bij EZ. Een actie waarbij tegen niemand geweld is gebruikt. De inbraak moet niet goed gepraat worden maar je kunt wel constateren dat Duyvendak iemand is die lef heeft. Daar wil het nog wel eens aan ontbreken bij politici.