Francisco van Jole

In de uit 2001 stammende tienerfilm Yamakasi – Les samouraïs des temps modernes zie je Parijse straatjongens toeren uithalen die doen denken aan de zwaartekrachttergende stunts uit The Matrix. Ze lopen tegen muren op, springen van dak tot dak en lijken de grond met hun voeten amper te raken als ze zich voortbewegen. Maar anders dan in The Matrix komen er geen special effects aan te pas. Dit is gewoon echt: een soort mix tussen breakdance en hordelopen, of skateboarden zonder board.
Yamakasi is overigens geen Japans woord maar komt uit het Lingala, een taal die in Congo wordt gesproken. Het staat voor zaken als ‘sterk lichaam, sterke geest, sterke persoonlijkheid’.
Toch beschouwde ik het als een fantasie, iets bedacht voor een film. Tot ik de ‘yamakasi’ vier jaar later terug zag in de clip Hung Up van Madonna. Misschien bestonden ze dan toch wel echt.
Dit weekend zag ik de yamakasi voor het eerst in Londen, in de betonnen spelonken onder de Hayward Gallery, zo’n kenmerkend jaren zeventig gebouw. Terug in het hotel googlede ik wat en kwam er achter dat er hele wereld wijde beweging is. Zoals hier in Israël. Parkour wordt het genoemd, en het is typisch zo’n levensgevaarlijke activiteit waar opgroeiende jongens door hun overproductie testosteron behoefte aan hebben. Een sport is het niet want er is geen doel.
Laat ik er een stukje over op m’n weblog schrijven, dacht ik. Ik googlede nog naar wat aanvullend materiaal en kwam toen uit op dit filmpje. Dat is hier bij mij in de wijk gemaakt. Ik herken de jongens van het winkelcentrum waar ze vaak rondhangen. Wat ik dacht dat hangjongeren waren zoals je die alleen als probleem uit de media kent, blijken heuse yamakasi te zijn.
Ineens woon ik weer in een wereldstad.