Om half vier werd ik onrustig wakker. Ik zat ondergedoken, zonder te weten of er echt actief naar me gezocht werd maar ik kon het risico niet nemen over straat te gaan. Ze zochten me. Als ik me onherkenbaar maakte met een zonnebril en pet zou ik alleen maar opvallen. Misschien moest ik me trachten te verbergen door zo normaal mogelijk te doen. Of beter toch maar binnen blijven. De vrienden die me opvingen deden dat serieus en met liefde maar ook wat te enthousiast, alsof ze genoten van de spanning. Ondertussen waren ze gezellig aan het dineren, terwijl ik … Lees verder