'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Pasta eten is een vorm van verzet tegen het fascisme. In ieder geval in Italië. Daar worden op 25 en 26 juli op tal van plaatsen gezamenlijke maaltijden gehouden ter ere van het antifascistisch verzet, met maar een gerecht: de pastasciutta antifascista. De traditie herinnert aan een actie van de familie Cervi in Reggio Emilia…. Lees verderSmullen van anti-fascistische pasta
Agneta is zo’n vrouw die in de wereld van entertainment en media niet bestaat. Of in ieder geval onzichtbaar is. Bijna 50 is ze, haar hele leven werkzaam als ambtenaar die bureaucratische taken verricht, een figuur als een klomp deeg, een kledingstijl die aan Marktplaats doet denken, twee opgegroeide kinderen die haar alleen als geldautomaat… Lees verderAls een godin in Frankrijk
Een toerist gooide aan de kust een zware steen naar een zeehond die in het water lag. Het dier ontsnapte ternauwernood aan de dood. Toen geschokte omstanders de 37-jarige toerist waarschuwden dat dat verboden is, antwoordde hij ‘maakt me niet uit, ik ben rijk’. Het voorval was de afgelopen dagen wereldnieuws. Niet alleen omdat de… Lees verderSexy klassenstrijd
Een sleutelscéne in The Devil Wears Prada 2 speelt zich af in het Santa Maria delle Grazie klooster in Milaan waar een van de beroemdste kunstwerken te zien is, het ruim 600 jaar oude Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci. De uiterst kwetsbare muurschildering, waarop te zien is hoe Jezus aan zijn apostelen bekendmaakt dat… Lees verderDe echte mode van de duivel
Nadat Jeff Bezos onder het mom van ‘disruption’ de winkels kapot heeft gemaakt en daarna de media, is het nu de beurt aan Hollywood. In de bioscoop zag ik Project Hail Mary, een sf-comedy rond Ryan Gosling gemaakt door Amazon. Het gegeven is dat de Amerikanen de wereld van de ondergang gaan redden. Dat is… Lees verderAmerikanen redden de wereld
Ik had beter kunnen weten, ik had naar mezelf moeten luisteren, ik had een andere film kunnen kiezen. Zomaar wat korzelige gedachten die in me opkwamen toen ik de bioscoop verliet en me realiseerde dat de Italiaanse filmer Paolo Sorrentino me weer eens van 2,5 uur van mijn leven had beroofd. De Genade heet de… Lees verderDe wrede leegte van La Grazia