Hoe Trump het sporten verziekt

Ik probeer gezond te leven. Klinkt goed hè? Maar als je er even over nadenkt is het een tamelijk belachelijke verklaring. Want hoezo zou je ongezond willen leven? Wie wil dat? Maar we zeggen het omdat in dit tijdperk, waarin alles kan en de technologie slimmer aan het worden is dan de mens, gezond leven toch nog niet zo gemakkelijk is. Om niet te zeggen verdomd moeilijk. 

Dat is niet altijd zo geweest toch? Er moet toch een tijd geweest zijn waarin gezond leven vanzelfsprekend was. In het verleden vroeg ik me wel eens af hoe de prehistorische mens, die leefde van verzameld voedsel, wist wat je wel en niet kunt eten. Wat gezond is, of giftig. Ikzelf bijvoorbeeld heb daar geen idee van. Als ik door de velden, hei of bossen loop is er geen haar op mijn hoofd die er aan denkt een bes, blad of paddenstoel in mijn mond te steken. Voor je het weet lig je op de SEH en dan nog alleen als je geluk hebt. Anders vinden ze een paar dagen later wat er van je over is, verstijfd met wat opgedroogd schuim op je lippen. Vergiftigd. De natuur is altijd klaar om wraak te nemen voor wat we haar aan doen.

Lang geleden zag ik een documentaire over een man die in een bos een nest verweesde kalkoeneieren aantrof en besloot ze uit te broeden. Toen de kuikens eenmaal geboren waren realiseerde hij zich dat hij moest gaan leven als een kalkoen om ze op te voeden. En dat deed hij.

Tot zijn stomme verbazing merkte hij dat de kuikens precies wisten wat ze wel of niet konden eten. Dat zit bij ze ingeprogrammeerd. Ik sluit niet uit dat mensen dat ook ooit hadden maar dat we dat zijn kwijtgeraakt. Ik vertrouw in ieder geval meer op de THT aanduiding dan op mijn instinct om te weten of iets nog voor consumptie geschikt is.

Stel dat je een hongerige prehistorische mens loslaat in een supermarkt. Dan zal hij zijn honger stillen op de groenteafdeling. De rest kent hij immers niet. Terwijl bij mij de kans groot is dat ik meteen een zak chips snaai. Zo moeilijk is gezond leven geworden. Onze hersenen kunnen het niet meer. Kapitalisme overwint de natuur maar anders dan ons voorgehouden wordt.

Dat is allemaal interessant maar eigenlijk wilde ik het hebben over sporten. Zoals ieder mens met een zittend beroep moet ik beweging organiseren. Ik loop hard en ik ga naar de sportschool. Of beter gezegd: ik wil hardlopen en ik wil naar de sportschool. Dat maakt meteen duidelijk dat ik het nooit doe. Er is altijd een reden om niet te gaan. Geen zin is bij mij iets anders dan onzin.

Om dat laatste elimineren, en omdat ik nogal binair ben ingesteld in dit soort zaken, heb ik me voorgenomen iedere dag te sporten. Dat is voor mij makkelijker dan bijvoorbeeld drie keer per week want dat schuift automatisch op naar vr, za, zo en dan volgende week.

Ik hou het elke dag sporten nu een week vol. Iedere dag een half uur. Het gaat best goed. Het is rustgevend om te weten dat ik het elke dag moet doen en ik voel direct al effect, op een prettige manier. Ik wil het volhouden tot juni. Dat is de uitdaging. En ja, ik weet dat dat belachelijk klinkt. Ik weet ook dat er maar heel weinig nodig is om die vastberadenheid te breken. 

En via deze heel lange aanloop – bedankt dat je nog geïnteresseerd bent – kom ik aan bij wat ik eigenlijk wilde zeggen. Ik las in de Huffington Post een verontrustend verhaal over de sportgekte in het Trump regime. Die heeft een paar ministers om zich heen verzameld die niets liever doen dan met ontbloot bovenlijf rond lopen. 

Een wetenschapper heeft daar wel een verklaring voor:

“Ze vertegenwoordigen het idee dat, ondanks hun leeftijd en eventuele gezondheidsproblemen, ze, als ze maar kracht kunnen tonen, nog steeds mannelijk kunnen zijn”, aldus Barber. “Ik vind het triest en jammer, maar ik denk dat veel mensen, waaronder veel jongens en jonge mannen, het wel belangrijk vinden.”

Het hele artikel gaat over hoe dit soort gedrag hoort bij de opkomst van fascisme. Dus je begrijpt, terwijl ik zwoeg op een toestel in de sportschool en het zweet op mijn lichaam parelt, worstel ik met de vraag of ik als antifascist niet thuis op de bank moet blijven zitten. Met een zak chips.

Iedere zondagavond verstuur ik In de WeekAbonneer je hier gratis

Gepubliceerd door

Een gedachte over “Hoe Trump het sporten verziekt”

  1. Ik denk dat een aantal problemen van Trumps Amerika zit in de testosteron consumptie. Het is daar al vrij normaal om je testosteron aan te vullen met pilletjes en spuitjes om mannelijk te blijven.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.