Tag: horror

Narcisme als volksziekte

“Ik heb zo’n medelijden met hen”, zei de vriendin met wie ik in een hip restaurant zat. Ze gebaarde naar een grote tafel verderop waar een groep meiden van een jaar of 20 aan zat. Er was iets vreemds met het gezelschap. Ze besteedden amper aandacht aan elkaar maar waren op één na allemaal in de weer met hun mobieltjes. Soms werd er even een arm omhoog gehouden om een selfie te maken. Ze waren kennelijk aan het delen dat ze nu hier op deze geweldige plek zaten. ‘Kijk mij’. Dat is pas leven.

“Ik ben zo blij dat ik … Lees verder

Deze Frankenstein is inderdaad monsterlijk, maar anders dan bedoeld

Ik probeerde niet bang te zijn voor de nieuwe Frankenstein-verfilming door Guillermo del Toro maar dat lukte niet goed. En dan bedoel ik niet dat ik sidderde voor het monster, zoals de bedoeling was, maar wel de verminking van het verhaal vreesde. Die vrees werd helaas bewaarheid. Terwijl de film zogenaamd gaat over het scheppen van leven zag ik hoe juist de ziel uit de roman werd vermoord.

De nieuwe Frankenstein, die in enkele bioscopen draait maar ook op Netflix te zien is, wordt alom geprezen. “Een magistrale filmkathedraal”, noemt NRC het en geeft 5 ballen. De Volkskrant is een … Lees verder

Is Bugonia de beste film van 2025?

Ik raakte donderdag op kantoor in Hilversum in gesprek met een collega, die ik niet goed ken maar die dol blijkt op Halloween, over hoe het is om dat te vieren. Enthousiast zette hij de rituelen uiteen. Ik bekende dat ik niet erg van griezelen houd omdat ik de wereld op zich al eng genoeg vind. Hij beaamde dat glunderend. “Ik zag ergens een foto van een ruit waarop, als je naar buiten keek, aan de binnenkant stond geschreven ‘Directed by David Lynch’. Want daar lijkt de buitenwereld nu inderdaad op, een film van David Lynch.”

‘s Avonds ging ik … Lees verder

Zo lelijk zag je schoonheid nog nooit

“Klopt het dat het een enge film is?” vroeg ik aan de caissière van de bioscoop toen ze me de kaartjes voor The Substance overhandigde. “Er gebeuren wel wat dingen in, ja,” antwoordde ze. “Ik kan niet tegen bloed en operaties,” voegde ik toe, in een hulpeloze poging tot bezwering. Alsof ze de kaartjes kon terugpakken en omruilen voor iets romantisch. Ze keek me vanachter het veiligheidsglas aan met een koele, onderzoekende blik. Toen ze had vastgesteld dat ik serieus was, boog ze lichtjes voorover en zei met een wat zwoele stem “nou, dat wordt dan een interessante avond”.

Ik … Lees verder

Niks begrepen, toch genoten

Ik zag Kinds of Kindness, de nieuwste film van magisch wonderkind Yorgos Lanthimos die eerder dit jaar scoorde met Poor Things, waarin Emma Stone een feministisch monster van Frankenstein speelt. Ook in deze raadselachtige film speelt ze weer een indrukwekkende rol. Net als bij alle eerdere films van Lanthimos had ik natuurlijk geen idee waar ik naar zat te kijken. Ik moest lachen en huiveren maar zou je niet eens kunnen vertellen waarom.

Ja, het is tegelijkertijd afschuwelijk en grappig als bijvoorbeeld iemand een vinger afsnijdt en die opdient als avondmaal. Om je vinger bij af te likken zogezegd … Lees verder