Brief aan mijn vijand

Het opinieweekblad Vrij Nederland kende eerder dit jaar de serie ‘Brief aan mijn vijand’ waarin auteurs werd gevraagd een brief te schrijven aan een al dan niet denkbeeldige vijand. In maart was het mijn beurt om de pen als wapen te gebruiken.
Ik herplaats de bewuste brief hier ook omdat een heel enkele keer – en toevallig deze week weer – organisatoren van een congres of conferentie mij proberen te benaderen via de Speakers Academy, een Rotterdams bemiddelingsbureau voor sprekers, presentatoren en ander praatvolk.
(De brief is bij plaatsing in Vrij Nederland letterlijk enigszins gekuist, deze versie is explicieter)


Geachte heer A. de Booij,
Even overwoog ik deze brief aan te heffen met zeerweledelstrenggeschapen heer of een andere in elkaar geflanste aanspreektitel. Want daar houdt u wel van, van die vet geplamuurde gewichtigdoenerij. Het dondert niet of het wat betekent of zelfs regelrechte nonsens is als het maar indruk maakt. Maar dat is dan ook uw specialiteit, het opkloppen van leegte, het dik maken van dunne verhaaltjes. Als u een friteskraam zou exploiteren werd die vast aangeprezen als Vlaams Specialiteiten Restaurant.
U heeft geen friteskraam, u heeft de Speakers Academy, een bedrijf dat zich bij voorkeur als instituut presenteert. U opereert vanuit een bijna achenebbisje winkelruimte waar u kantoor houdt en die er op uw website toch uitziet alsof het een toplocatie is.
Als er een ondernemer in aanmerking zou komen voor de Willem Elsschot annex Boorman Lifetime Achievement Award dan is het Albert de Booij en zijn fabuleuze Speakers Academy. Cum laude, om in uw favoriete terminologie te blijven. Alleen al vanwege het internationale gedeelte op uw website waar de bezoeker rondgeleid wordt in wat de Britten noemen EuroEnglish: “If you need a turn-key organisation of your event and if you are looking for a solid professional partner, we will be happy to be off service.” Off service. Was het maar waar.
Het enige verschil tussen u en de illustere exploitant van het Wereldtijdschrift is dat de laatste humor had. Daar heb ik u nooit op kunnen betrappen. Al moet ik natuurlijk wel proesten als Speakers Academy wordt omschreven “as one of the instrumental organizations that has effected a positive change in the Dutch business climate.” Haha! Welk klimaat precies? De gefantaseerde en door uw uitgeverij Karakter(!) eindeloos aangesmeerde Puinhopen van Acht Jaar Paars? Of de echte rampspoed die daar op volgde? In het buitenland weten ze vast niet beter. In het Nederlandstalige gedeelte heeft u de aanprijzing wijselijk achterwege gelaten.
Speakers Academy, het is het bordeel van het gesproken woord, de Yab Yum van de orale cultuur. Zoals een bezoeker van de Yab Yum ongeacht zijn prestige plots toch niet meer is dan iemand die zijn pik achterna loopt, zo ziet men bij de Speakers Academy louter schnabbelaars. Met honderden staan ze in de rij. Van goeroe tot gemeenteraadslid, van professor tot paljas. Van Roel Pieper tot Ronald Sörensen, van Maarten van Rossem tot Maarten Spanjer. Allemaal zijn ze inzetbaar als standwerkers voor strategie, marketing en teambuilding. Hun portretten kijken de bezoeker wellustig aan, alsof ze je willen verleiden tot een oratorische orgie. En liefst zijn ze allemaal professor. Professor Van Thijn, Professor Smalhout, Professor In ‘t Veld. Ook al zijn ze dat niet. Want in uw zakelijke wereld is een academische titel geen functie maar een sierstrip.
U bent dus een pooier. Dat klinkt voor de argeloze lezer misschien als schelden maar u weet dat het niet eens erg ver gezocht is. Prijst u immers op uw eigen website zelf niet Rent-a-casino als partner aan? Casino en bordeel, de interieurstijlen ontlopen elkaar niet veel. Grappig trouwens dat partnerschap waar u zo trots mee wappert. Rent-a -casino is immers een van uw vele eigen bedrijven. Maar het staat chiquer als u dat niet vertelt.
Zoals u eigenlijk nooit iets vertelt. Wat opmerkelijk gedrag is voor een man die ijdelheid als meest in het oog springende karaktereigenschap heeft. Zoals het ook opvalt dat eigenlijk niemand weet wie u bent of wat uw rol was in de reactionaire revolte die dit land heeft geteisterd. Maar dat is meestal het geval bij gluiperds. En dat bent u. Een glunderende gluiperd, een gladjakker die steeds wegkomt. U was een van de vier oprichters van de LPF, de partij die een effectieve poging heeft ondernomen het land te veranderen in een bananenrepubliek. Sterker nog u zette Fortuyn er toe aan de partij op te richten toen hij uit Leefbaar Nederland werd gezet. U rook vast nog meer omzet, nog meer geld. En u stuurde de partij vervolgens een rekening voor de bewezen diensten. Het is exemplarisch voor de Berlusconi-achtige politiek die u graag in Nederland wilde introduceren.
Niemand zal ooit weer wat te maken willen hebben met uw mede-oprichters Dost en Langendam, kroket-eters die het liefst een Bartolomeusnacht onder progressief Nederland hadden aangericht. Maar u gaat vrijuit. Ina Brouwer, Arnold Heertje, Sweder van Wijnbergen allemaal laten ze zich gretig door u koesteren en aanprijzen. Met het geld van hun linkse praatjes financierde u uw rechtse revolte.
Geen weldenkend mens wil iets te maken hebben met Tell-Sell maar u lanceerde vorig jaar ongestraft een soortgelijk programma op de commerciële zender in een poging de laatste restjes omzet te persen uit uw business case Pim Fortuyn. Uw sprekers zaten daar kennelijk niet mee. Net zo min als deze op het oog toch fatsoenlijke mensen bezwaar hebben tegen het ranzige blad dat u sinds kort uitgeeft, een cumfest van eigendunk.
Daarom bent u mijn vijand. Niet omdat u misdaden heeft begaan, niet omdat u mij iets gedaan heeft maar omdat u de vleesgeworden principeloosheid bent en daar anderen kennelijk mee weet te besmetten. Zoals een pooier dat doet.
gegroet,
Francisco van Jole