‘Rotterdam Durft!’ is de nieuwe borstklopperskreet waarmee de stad zichzelf aanprijst. Eerst vond ik het maar een zwakke kreet, immers van durven is alleen maar sprake als je bang bent. Maar nu lijkt er toch iets van lef te gloren. Wordt Rotterdam onder de Leefbaren de eerste stad waar de NSB eerherstel krijgt als een politieke beweging die het beste met het land en de mensen voorhad?
Hans van der Pauw is historicus en werkt in opdracht van de gemeente aan een boek over de geschiedenis van de stad. Vandaag zegt hij in het Rotterdams Dagblad: “NSB-burgemeester had z’n goede kanten”. De eerste zin van het artikel luidt: “De nationaal-socialisten, die in de oorlog Rotterdam bestuurden, hebben niet alleen maar onheil gebracht.”
Een paar maanden geleden was er ook al eens aandacht voor zijn boek in wording dat in 2006 zal verschijnen. Hij gaf toen een lezing waaruit RD-columnist Ben Maandag het volgende optekende: ,,De Rotterdamse bevolking heeft veel beproevingen doorstaan,” zei Van der Pauw, ,,maar zo strijdvaardig waren de meeste Rotterdammers niet.” Volgens de historicus liet de bevolking zich in hoge mate intimideren door de Duitsers, geen wonder na het verwoestende bombardement van mei 1940.
Een gevolg daarvan was dat tijdens de befaamde razzia in 1944, waarbij de Duitsers zoveel mogelijk mannen oppakten om die in Duitsland te werk te stellen, grote aantallen mensen zich vrijwillig meldden. Mannen die onderdoken om aan de Duitsers te ontkomen, werden op grote schaal aangegeven. Bij veel achtergeblevenen was de afgunst zo groot dat ze naar de politie stapten, wanneer ze bemerkten dat een buurman aan tewerkstelling had weten te ontsnappen. ,,Voor het politiebureau Sandelingplein stond een lange rij mensen om anderen aan te geven,” constateerde Van der Pauw droog.
Einde citaat.
Die lange rij mensen woont hier nog steeds¹.
Wie hier niet meer wonen zijn de 10.000 joden die afgevoerd en vernietigd zijn.
Je moet voor de aardigheid eens aan zo’n ‘echte Rotterdammer’ vragen waar het monument voor deze slachtoffers staat.
¹: “75 procent van de tips die we binnen krijgen over uitkeringsfraude betreft personen die helemaal geen uitkering blijken te hebben,” vertelde de directeur van de Sociale Dienst begin jaren negentig.