Morgen ga ik naar Parijs, of liever gezegd Versailles, om het Live8 concert bij te wonen. Of daar althans een poging toe te wagen want naar verwachting komen er 200.000 medebezoekers naar de tuinen van het Paleis.
Ik ga niet alleen om Muse, Shakira, the Cure, Craig David, Dido of een van de anderen te zien maar vooral omdat het een geweldig initiatief is. Het gaat nu eens niet om geld of liefdadigheid maar om een concreet politiek doel: het van de G8 wereldleiders eisen dat ze maatregelen nemen die de armoede en honger structureel bestrijden.
Bob Geldof lijkt er in geslaagd dat thema te onttrekken aan de rellen en complete stadsoorlogen die de laatste jaren standaard wereldtoppen als G8 en WTO domineerden en er een vreedzaam wereldwijd protest van te maken. Dat is een prestatie van formaat.
Het is even jammer als opmerkelijk dat er rond Live8 in Nederland helemaal niets gebeurt. Dagblad Trouw somde daar gisteren een reeks van oorzaken voor op variërend van het gegeven dat Nederland alleen nog maar met zichzelf bezig is en tot en met gebrek aan aansprekende figuren.
Dat zal allemaal best wel maar daar hoef je je nog niet bij neer te leggen.
Misschien is het ter compensatie een goed idee om ons collectief voor te nemen in 2015 – als de Millennium-doelen waar de acties om draaien gerealiseerd moeten zijn – in Nederland het grootste feest ter wereld te houden.
Live8 Versailles
VOOR WIE OOK WIL GAAN:
Het concert in Versailles is gratis en vrij toegankelijk. Een gedeelte is gereserveerd voor 20- tot 30.000 winnaars van een sms-loterij. Daar slaan verwijzingen naar de tickets op die je op de sites leest. Voor de overige bezoekers is dat niet van belang. Het begint officieel om 16:30 maar het is geen gek idee om een paar uur eerder te arriveren. Zie ook de site van Versailles. Wie vanuit het westen van NL met de auto gaat moet wel rekening houden met stremmingen rond Antwerpen. De Liefkenshoek-tunnel lijkt een goed alternatief.
En ja, het zal vast lastig te bereiken zijn. Maar het wordt wel het grootste evenement ooit. Je kunt achteraf denk ik beter terugkijken op het feit dat je op weg erheen gestrand bent dan dat je dacht ‘ik had geen zin’.