Francisco van Jole

In Libanon verbleven bij het uitbreken van de jongste oorlog veertigduizend Canadezen. In het Canadese magazine Macleans staat een artikel over de controverse die gerezen is rond de evacautie van die staatsburgers. Want veel van hen wonen permanent in Libanon en betalen geen belasting aan Canada. Moet de staat zo’n reddingsoperatie dan toch bekostigen, vragen conservatieve politici zich hardop af.

De vraag won naar verluidt aan gewicht omdat een deel van de evacués zich naar de zin van sommigen niet dankbaar genoeg toonden. Enkele gereddenen waagden het zelfs om kritiek te uiten. Een politicus beklaagde zich er over dat kiezers uit zijn district, die als toerist in Libanon waren, tijdens de reddingsoperatie bijna verdrongen werden door Libanese Canadezen.
Wat automatisch de vraag oproept of Canadezen die in Canada wonen meer Canadees zijn dan Canadezen die in het buitenland verblijven.
Mijn zus woont al meer dan dertig jaar in Engeland. Het is nog nooit bij me opgekomen om haar niet als Nederlands te zien. Stel dat er iets vreselijks in Londen gebeurt, zouden er dan Verdonk-achtige types opstaan die vinden dat ze niet gered mag worden?
Of valt zij niet onder zo’n dubbele maat? Temnminste zo lang men niet weet dat haar vader van oorsprong Argentijn was.
Wat maakt iemand staatsburger? De Amerikanen hebben het opgelost met belasting. Wie Amerikaan is, betaalt altijd belasting aan de Amerikaanse staat ongeacht waar hij of zij op deze planeet woont.
Dat klinkt logisch maar in Brasschaat worden ze vast gek bij het idee alleen.
Bovendien lost dat het vraagstuk niet op. Want stel dat de Brasschaat Nederlanders zouden voorpiepen bij een evacuatie. Verdonk-types zouden er vast alleen maar begrip voor tonen.
Dat maakt de Canadese discussie zo ranzig. De vraag zou nooit opgekomen zijn als Beiroet Londen was geweest.
Ondanks dat de vlaggen zo op elkaar lijken. Kijk naar de Libanese vlag en je ziet er vanzelf veertigduizend Canadese vlaggetjes in. Als je tenminste niet op de boomsoort let.