Nu de online filmpjes-rage met de overname van YouTube door Google een nieuw hoogtepunt bereikt nog even aandacht voor het Nederlands Online Film Festival. Een jury waar ik – samen met Martin Koolhoven, Ine Poppe, Mark de Cloe en Thed Lenssen – zelf in zat koos uit de 68 inzendingen drie genomineerden: De fabelachtig gemaakte Kapitaal, de messcherpe The Washing Machine en de hartverscheurende Love Her Madly. Stuk voor stuk sterke online films.
De winnaar werd uiteindelijk – na een hevige discussie – The Washing Machine van Douwe Dijkstra.
Het juryrapport kun je lezen door verder te klikken….
Juryrapport NOFF 2006
De jury van het online filmfestival werd getrakteerd op een feestelijk aantal films. 68 makers vertoonden hun werk op de site. De jury beoordeelde die inzendingen op hun cinematografische kwaliteiten, maar omdat het gaat om online films ook op de eisen die vertoning in een online omgeving stelt waar de aandachtsspanne kort is en de concurrentie immens.
Het moet gezegd worden dat veel inzendingen juist op die criteria tekort schoten. Veel producties zijn prima geschikt voor vertoning op het bioscoop- of tv-scherm, maar werken niet op het kleine, persoonlijke computerscherm. Ze overleven de vertaling naar het nieuwe medium niet. Opvallend was ook dat maar weinig films appelleren aan de online belevingswereld of de grammatica daarvan toepassen. Maar dat zegt misschien meer over het ontwikkelingsstadium waar de online film in verkeert dan over de kwaliteiten van de makers. De populariteit van de online film heeft mede door sites als You Tube vooral de laatste maanden een enorme vlucht genomen. De meeste inzendingen zijn echter voor die tijd gemaakt.
Een van de criteria die we hanteerden was het virale karakter. Online films moeten bij gebrek aan middelen zichzelf promoten door mond-tot-mond reclame of beter gezegd: muis-tot-muis reclame.
Welke film voldoet daaraan? Welke film stuur je met een aanbeveling door aan anderen?
Binnen de jury is stevig gediscussieerd, niet zozeer over de te nomineren titels want daarover waren alle juryleden het redelijk snel eens.
Nee, de discussie ging over de vraag welke van deze drie nominaties moest gaan winnen. En daarover werd uiteindelijk geen unaniem oordeel bereikt. Dat lijkt misschien een zwaktebod maar het zegt ook iets over de kwaliteit en waarde van de nominaties. Er kan uiteindelijk maar een de winnaar zijn.
Het Juryrapport:
Kapitaal
Kapitaal van Ton Meijdam, Thom Snels, Béla Zsigmond is een sensatie voor het oog. Niet alleen omdat de techniek die gebruikt wordt indrukwekkend en op een computerbeeldscherm uiterst effectief is, maar ook omdat de animatiefilm onze omgeving anders laat zien. Stilistisch erg sterk gebracht, tonen de makers ons een wereld die zo is vergeven van de logo’s en merknamen dat zelfs onze verbeelding daar niet meer aan kan ontsnappen. We zien een logo en automatisch wordt een ervaring opgeroepen. De film is met zeven minuten wat aan de lange kant maar dat gebrek wordt ruimschoots goedgemaakt door techniek en letterlijk zwart-witte zeggingskracht. De animatie laat ons een leven zien dat overal te zien is maar toch onzichtbaar blijft.
Love Her Madly
Love Her Madly van Marleen van den Oetelaar is niet een film die op tv of DVD optimaal tot zijn recht komt. Het ideale podium voor deze ontroerende film is het internet. Love Her Madly is eigenlijk een cinematografische weblog. Op een eerlijke, gedurfde en vindingrijke manier vertelt Marleen van den Oetelaar haar verhaal. Het is tegen de algemene internettrend in nu eens niet kort, vluchtig en grappig. Love Her Madly is een verhaal dat je raakt, verwonderd en verrast zonder pathetisch te worden. Zowel visueel als inhoudelijk zorgvuldig gemaakt. Het verovert dwars door alle ruis een eigen intieme plek in de wereld die on-line is. Een plek die zijn eigen tijd en ruimte opeist en na bezoek door iedere surfer herinnerd zal worden.
The Washing Machine
The Washing Machine van Douwe Dijkstra toont de wereld van een televisiekijker waar oorlogsbeelden en wasmiddelenreclame naadloos in elkaar overlopen. Maar Dijkstra gaat verder, hij laat zien hoe de kijker die wereld ervaart, er door op sleeptouw genomen wordt en zich laat misleiden. Hij denkt met de afstandsbediening controle te hebben maar kan eigenlijk geen kant uit. Dijkstra brengt die kritische observatie met veel humor en geniale beeldtaalvondsten over. Het is een politieke cartoon met een lange levensduur. Als online film voldoet hij aan alle eisen die internet stelt: humoristisch, creatief, uitgesproken en maatschappelijk relevant. The Washing Machine toont de oorlog waar we in verwikkeld zijn zoals we hem ervaren: als een proces waar we alleen naar kunnen kijken. Hij maakt de kijker bewust zonder hem om de oren slaan. Dat is precies het engagement van deze tijd.
En nu over naar de winnaar. Uiteindelijk is na lang en intensief beraad over wat een online film in deze tijd zou moeten zeggen door de jury met de grootst mogelijke meerderheid tot winnaar gekozen: The Washing Machine van Douwe Dijkstra.