Francisco van Jole

Begrijpen deden ze hem niet. “Toen hij bij ons woonde zat hij ’s avonds bij de radio, helemaal in trance leek het wel en bewogen zijn armen op de maat van de muziek,” zei mijn moeder over haar neefje en ze maakte wat onhandige swing-bewegingen. “Van die gekke muziek.” Mijn vader knikte instemmend.
Pas veel later realiseerde ik me dat het jazz geweest moet zijn die daar uit de radio klonk. En dat het zijn escape was. In een klein gehucht, Zuidzijde, onder de rook van Rotterdam. Ongeveer de ergste plek waar je als bijna twintiger in de jaren vijftig heen kunt vluchten. Behalve dan dat mijn ouders een zwak hadden voor buitenbeentjes.
Hij bleef er niet lang en vertrok naar New York waar hij belandde in de ontluikende wereld van de pop art, een kunstvorm die hij later in Nederland introduceerde. Woody van Amen wordt wel de vader van de Nederlandse pop art genoemd. Deze maand is in Boijmans van Beuningen zijn installatie Sources of Inspiration te zien en zaterdagmiddag is hij te gast in de Floorshow.
Verder de schrijver Herman Stevens over zijn roman Moederziel die zich in Rotterdam afspeelt. De kunstenaar Erik van Loon die voor de marathon van New York een serie gigantische portretten maakte die vanuit een helikopter op tv werden vertoond.
En choreograaf Ed Wubbe en acteur Dragan Bakema komen ook langs.
Zaterdagmiddag 16:00 uur, cafe Floor (naast de Rotterdamse Schouwburg), toegang gratis.
foto: Goldfinger (1965), Woody van Amen