Mededeling voor de Geen Stijl bezoekers die hierheen gestuurd worden: Twee jaar geleden was ik bezig met een artikel over GS voor het magazine Bright.
Toen ik ’s avonds in een restaurant zat ging de telefoon. Het was Ambroos Wiegers, bij jullie beter bekend als prof Hoxha. Met trillende en overslaande stem begon hij te vragen waar ik mee bezig was. “Je bent ons kapot aan het maken!”
Ik probeerde hem tevergeefs te kalmeren en hing op. Daarna volgden smeek-smsjes.
Bij de redactie van Bright kwamen die avond mailtjes van hem binnen, niet een of twee maar veel, afwisselend dreigend en smekend.
Prof. Hoxha was overduidelijk in paniek. Waarom?
Ik kon maar een ding bedenken, hij was bevreesd dat ik met hem zou doen wat hij voortdurend met anderen doet.
Wat een doodsbang leven moet je dan leiden. En met die angst in het lijf wordt Geen Stijl volgeschreven. Als je dat weet, leest die site ineens anders.
Hier is dat artikel. Oordeel zelf.
Op de foto Ambroos Wiegers in 2004. Inmiddels is hij 20 kilo aangekomen.
En dan nu terug naar het gewone nieuws:
Op deze foto van Nu.nl is ME te zien bij het artikel ‘Vechtpartijen en plundering in Rotterdam’. Wat ik me afvraag is of die foto wel gisteravond is gemaakt. Hij lijkt ook helemaal niet daar in de buurt genomen.
Is het een archieffoto die een kleine gebeurtenis moet opblazen tot landelijk nieuws?
Op weg naar een feestje reed ik gisteren rond die tijd langs het Strand aan de Maas. Er stonden politieauto’s, er liepen wat platte petten en de Schiedamsedijk was afgezet (vanwege iets heel anders) maar ME was er in geen velden of wegen te bekennen. Rellen trouwens ook niet. Een opstootje lijkt me een betere benaming.
De winkelier wiens toko geplunderd zou zijn ontkent dat tegenover Rijnmond (audio). Het meest rellerig in de berichtgeving is zoals gebruikelijk De Telegraaf die doet alsof de stad brandde: “Het is de tweede keer in een week dat jeugd uit Rotterdam in een kwaad daglicht staat. Afgelopen week werd het zeilschip de Eendracht vernield door losgeslagen jeugd uit Rotterdam die voor een heropvoedingstripje op weg waren.”
Ja ja, Rotterdam Durft.