Gaat het eigenlijk nog wel goed met Nederlands prominentste weblog GeenStijl? Sinds de feitelijke overname door het Telegraaf-concern valt her en der wel vaker te lezen dat het weblog heeft afgedaan maar die constatering schoof ik altijd terzijde als ‘wishful thinking’. Het succes was immers onmiskenbaar.

De laatste tijd rijst er intuitief toch de twijfel en de jongste cijfers versterken dat gevoel alleen maar. Cijfers over het weblog zijn amper te krijgen – behalve van henzelf en daar heb je niet zoveel aan omdat ontbetrouwbaarheid nu eenmaal hun handelsmerk is. Omdat er deze week weer eens naar franciscovanjole.com gelinkt werd, is er wat meer inzicht en dat levert een verrassend beeld op. Van groei lijkt geen sprake, eerder het tegendeel.
Op 6 januari plaatste GeenStijl een link naar franciscovanjole.com. Dat leverde in korte tijd zo’n 25.000 extra bezoekers op. Deze week op 11 juni plaatste GeenStijl wederom een link en dat leverde opmerkelijk genoeg nog niet eens de helft extra bezoekers op.

Die cijfers mogen niet klakkeloos met elkaar vergeleken worden maar de laatste link werd geplaatst op een maandag en die van 6 januari op een veel gebruiksluwere zaterdag. Een afname van vijftig procent is dan wel opvallend.
Nog opvallender is het patroon in bezoek. Bij plaatsing van de link schiet de teller omhoog naar 2600 bezoekers per uur maar dat effect is twee uur later al gehalveerd en tegen het einde van de middag nagenoeg verdwenen. De halfwaarde tijd van GS – de tijd waarin een effect met de helft verminderd wordt – blijkt twee uur.
Dat komt omdat er intussen een nieuw stukje op de site bijgeplaatst is. De link naar mijn site zakt dan ‘onder water’, je moet scrollen om er bij te komen. Kennelijk verliest de link daarmee zijn klikwaarde.

GS-gebruikers scrollen dus niet. Waarom niet? Waarschijnlijk omdat ze al weten wat er staat. Ze kijken drie, vier keer per dag of er iets nieuws is. Het zijn de mensen die de hele dag op kantoor zitten en een prikkeling zoeken. Daar is niks mee. Alleen, het lijken er veel minder dan gedacht.
Dat laatste vermoeden kwam al op omdat het GeenStijl maar niet lukt hun enorme internetsucces uit te breiden tot buiten de eigen site. Een poging een tv-programma te maken mislukte, het jaarboek ‘2006 zuigt’ was evenmin een knaller. Nu is er een ‘kledinglijn’, de wat mooie benaming voor een paar t-shirtjes. T-shirts verkopen is op internet een laatste redmiddel om nog wat geld te maken.
Waarom doen ze dat toch steeds als ze op internet zoveel geld kunnen verdienen? Waarom steken ze de energie daar dan niet in? Misschien wel omdat het buiten de hoofdsite GeenStijl ook niet echt lukt. Hun linksite geenredactie.nl bijvoorbeeld leidt een ronduit kwakkelend bestaan. Sites die er gelinkt worden, worden amper bezocht.
Het zijn niet meer dan een paar aanwijzingen en iedere conclusie is speculatie maar misschien is Geenstijl toch niet meer dan een one hit wonder.
Zo eentje als waar franciscovanjole.com naar vernoemd is.