Francisco van Jole

Het is een dag voor grote woorden.
Vanochtend tijdens het uitverkochte Obama Victory Breakfast in de Rotterdamse Schouwburg vertelde Mavis Albertina dat voor haar vandaag de waterscheiding is opgeheven waarbij huidskleur bepaalt wat je mogelijkheden zijn in de maatschappij.
Bij het ontbijt was champagne maar de echte viering hadden we de avond daarvoor al gehad: de Obama Victory Evening waar gasten en publiek vertelden wat ze van Obama verwachtten. Een zeer gemêleerd publiek: Jong en oud. Zwart en blank. Hoog- en laagopgeleid. Kortom een echt Rotterdams publiek. Compleet met een moslima met hoofddoek die een t-shirt droeg waar met lampjes de naam Obama op schitterde.
Daar in die zaal was het een mini-versie van de One Nation waar Obama voor staat. De afgelopen jaren is het publieke debat in Nederland overheerst door lieden die menen dat een samenleving van verschillende culturen per definitie een drama is, door commentatoren die cynisch doen over begrippen als kosmopolitisme. Dat soort optimistische termen zijn louter fabelpraatjes van de elite, stelden ze.
Obama bewijst hun ongelijk. Het is geen kwestie van elite. Het is geen sprookje. Het is een oprecht en nastrevenswaardig ideaal van heel veel mensen. Van de meeste mensen.
Gospelzangeres Joany Muskiet raakte het publiek met haar persoonlijk relaas over de zege van Obama. Ze vertelde hoe ze als klein kind de beroemde Bergrede van ds Martin Luther King hoorde: I have dream. Hoe hij sprak over zijn droom, zijn ideaal, dat zijn kinderen op een dag niet meer beoordeeld zouden worden op grond van hun huidskleur maar op grond van hun karakter. Die dag is nu aangebroken, zei ze en ze zong “We have overcome” in plaats van “We shall overcome”.
De droom is uitgekomen.
Niet omdat het gewoon een onafwendbaar verloop van de geschiedenis is maar omdat we die droom bewust hebben laten uitkomen. We hebben de droom zelf waar gemaakt.
Vergeet dat nooit meer.
Yes We Can.
CC-foto: tsevis