Maand: januari 2023

Ineens was ik in China

Het mooiste van het IFFR vind ik dat je de wereld kunt rondreizen zonder de stad te verlaten. Je denkt misschien dat kan altijd al met film of YouTube maar op het IFFR gaat de ervaring wel een tandje verder.

Zondagavond zat ik in de volle zaal van Pathé 5 temidden van een groot aantal Chinezen die naar de wereldpremière kwamen van Gagaland, een film over een subcultuur die in China waanzinnig populair is. De hele crew was overgekomen naar Rotterdam en zat op de rij voor me. De 23-jarige regisseuse sprak de zaal vooraf nog even toe, nerveus zoals … Lees verder

Als de buren je vijanden worden

La Tour is een erg grappige horrorfilm waarvan ik niet zeker weet of hij racistisch is. De film gaat er in ieder geval wel over, zonder dat er ook maar een racistisch woord te beluisteren valt. Of nou ja, hij gaat eigenlijk over een heel ander horrorscenario.

De film die ik zag op het IFFR opent met het beeld van een banlieue, zo’n Franse buitenwijk waar de kansarmen door het kapitalisme worden samengedreven om ze kansloos te maken. We zien even een hoge torenflat in een buurt die volledig uit dat soort gebouwen bestaat. Het gevelonderhoud loopt een paar beurten … Lees verder

Niemand hoest meer in zijn elleboog

Naast me klonk een luide hoest. Zo’n diepe, die helemaal van de bodem van de longen geschraapt lijkt te worden. Met een donker geluid, vanwege het slijm waar de hoest zich doorheen wurmt. Eindigend in het gebries van een spuugmond. Mijn irissen bewogen zich naar de uiterste hoek van mijn oogkassen zonder dat ik mijn hoofd bewoog. Niets laten merken, eerst het gevaar inschatten. Daar stond hij, keurig gekleed in van die sombere Scandinavische kleuren, van donkerbruin tot zwart. Niets bijzonders aan te zien, een onopvallend type die zijn dagen waarschijnlijk slijt op kantoor en zich hier bevrijdde van de sociale … Lees verder

Babylon en de eeuwige Amerikaanse frustratie

Babylon begint overweldigend. Een olifant die overduidelijk protesteert tegen transport per vrachtwagen door de vervoerders letterlijk onder te schijten. Een jonge actrice die op een wild feest een Weinstein-achtig figuur trakteert op een golden shower. En daar tussendoor nog meer bizar spektakel. Het gaat in een razend tempo achter elkaar door totdat na een half uur of zo plots de begintitels verschijnen. Babylon was een goede film geweest als dat meteen het einde was geweest maar helaas heeft de regisseur besloten er nog 2,5 uur aan vast te plakken terwijl hij overduidelijk niets meer te melden heeft dan wat hij … Lees verder

Till, een film over racisme die de witte daders bewust buiten beeld houdt

Till is een ongewone Amerikaanse film over racisme. Hoewel de film gaat over gruwelijke misdaden is er geen geweld in te zien. De daders blijven ook letterlijk buiten beeld. Sowieso komen er relatief weinig witte acteurs in de film voor. 

Het is een soort omgekeerde ervaring. In reguliere Hollywood-films die het Amerikaanse racisme aan de kaak stellen speelden zwarte acteurs tot voor kort ondergeschikte rollen. Denk bijvoorbeeld aan Mississippi Burning uit 1988 van Alan Parker. Destijds een baanbrekende film, die voor velen een eye opener was, maar nu zou toch wel erg opvallen dat deze antiracistische aanklacht geheel draait om … Lees verder