Het zal je krant maar wezen

cassette.jpgVanochtend zet de Volkskrant een artikel op de voorpagina met als kop ‘Stoelen tekort voor ‘profeet’ Abdolah’. Het stuk is een verslag over de succesvolle lezingentoernee van Kader Abdolah. De van oorsprong Iraanse schrijver heeft een eigen Nederlandse vertaling van de Koran gemaakt en een biografie van Mohammed ‘De Boodschapper’ geschreven. Hij wil de betovering die hij zelf uit de islam haalt overbrengen. In die zin is het niet zo raar om hem in de kop ‘profeet’ te noemen.
Van de vertaling werden in een half jaar 70.000 exemplaren verkocht. ‘Zijn succes is op z’n zachtst gezegd opzienbarend’ schrijft de krant verbaasd. En dan begint het. Er wordt minzaam geconstateerd dat Abdolah verzwijgt dat Mohammed tientallen vrouwen beminde (oh my god!) en trouwde met een meisje van negen, een gegeven waar elders in de krant ook nog eens aandacht voor is. Of Abdollah daar in het boek niet over schrijft of dat hij er het tijdens de lezing er niet over heeft, wordt niet duidelijk.
Verderop in het artikel wordt overigens vermeld dat hij over exact die onderwerpen gewoon discussieert en uitlegt dat de wereld er 1400 jaar geleden een beetje anders uitzag.
Maar de zure toon is gezet. De schrijver heeft de naam een ijdeltuit te zijn, schrijft de krant zonder enige aanleiding. Waar precies hij die naam heeft wordt niet gespecificeerd noch of ijdelheid wel zo’n uitzonderlijke eigenschap is voor schrijvers.
Een goedprater, een ijdeltuit.
De schrijver wil met zijn werk de angst voor de islam intomen. Dat lijkt me in Nederland geen slechte zaak. Maar bij de Volkskrant waar ieder pamflet van Wilders feestelijk wordt onthaald als een ‘opiniestuk’ denken ze daar anders over. De Volkskrant die zijn eigen katholieke verleden nooit goed verwerkt heeft, wijdt iedere dag wel een paar kolommen aan het bekritiseren van de islam. Steeds als ik ze zie vraag ik me af hoeveel moslims die krant eigenlijk lezen.
De krant schrijft over Abdolah: ‘Ik ben er toe in staat de angst weg te nemen, je ziet het’, klopt hij zichzelf op de borst.
Toe maar.
Een goedprater, een ijdeltuit, een opschepper. Zo zet verslaggever Maartje van Hoek de schrijver neer.
Het opvallende is: Kader Abdolah is columnist bij de Volkskrant. Maar zou de krant zo’n stuk ook publiceren als het over Martin Bril ging?
Je gunt Abdollah een fatsoenlijker podium en vooral ook prettiger collega’s.