Vrijdag is het 8 maart, Internationale Vrouwendag. Of zoals je ook zou kunnen zeggen, de dag van mannelijke onwetendheid. Want altijd zijn er weer kereltjes die gaan roepen ‘huh, wanneer is het dan mannendag?’ En dan hoeven ze niet eens Derksen of Van der Gijp te heten.
De meeste mannen hebben geen idee in wat voor wereld ze leven. Zoals een vis niet weet wat water is, want dat is immers overal. Mannen realiseren zich niet dat ze deel uitmaken van een mannenwereld. Ja, natuurlijk kennen ze wel de geijkte dingen, het machismo van het voetbalstadion, het werken met andere mannen, de vriendengroep, maar ze zijn er niet van doordrongen dat altijd alles louter om mannen draait. En al helemaal niet hoe absurd dat is.
Voor die mannen heb ik een tip. De Netflix-film ‘Je ne suis pas un homme facile’ (ik ben geen makkelijke man) weet je met die onwetendheid te confronteren en tegelijkertijd de absurditeit bloot te leggen door de genderrollen letterlijk om te draaien. Het is een grappige film die ook heel ongemakkelijk is. Dat laatste althans voor mannen, voor vrouwen is het geen nieuws.
Damien is een knappe vent en een compulsief versierder die iedere vrouw die hij tegenkomt tracht te verleiden. Als hij een vrouw ziet denkt hij meteen en alleen aan seks. Zo zien we hem een tijdje bezig met zijn charmes en gladde praatjes. Tot hij op straat, als hij vanwege de aanblik van een vrouw even niet oplet, tegen een lantaarnpaal op loopt. Hij raakt buiten westen en als hij bijkomt is hij in een andere wereld beland. Alles oogt weliswaar hetzelfde maar nu zijn vrouwen de baas, zetten zij de norm en zijn de mannen ‘gereduceerd’ tot vrouwen.
Ik wil niet te veel verklappen maar zo lopen bijvoorbeeld alle mannen in korte broek, met geschoren benen. In de omgang worden ze behandeld als bezit of bijverschijnsel. Mannen willen onder elkaar nogal eens over vrouwen praten zoals ze over auto’s praten. In deze film van Eléonore Pourriat is dat andersom. De vrouwen rijden in snelle cabriolets.
De mannen zijn lustobjecten waar de traditionele male gaze op losgelaten wordt. Zo zien we Damien in al zijn nietszeggendheid met zijn blote billen op bed liggen. Een scène die meen ik rechtstreeks gekopieerd is uit Le Mépris met Brigitte Bardot. Qua verhaal en stijl blijft de film dicht bij oppervlakkige chick flicks, maar dan dus met mannen. Dat maakt het effect nog sterker.
‘Je ne suis pas un homme facile’, de eerste Netflix-film die in Frankrijk gemaakt werd en Nederlandse ondertitels heeft, klinkt misschien als een vrouwenfilm maar het is toch echt belangrijker dat mannen deze zien. 8 maart is er een mooie dag voor. Dan zul je een vraag als ‘wanneer is het dan mannendag?’ nooit meer stellen, als je dat al deed.
PS: Iedere zondagavond verstuur ik In de Week, een zeer persoonlijke nieuwsbrief over wat ik de voorbije week zag, las, meemaakte en dacht. Abonneer je hier gratis.