
Laat ik eens iets geks vertellen. Ik moest nog even snel iets eten en de trein halen. De maaltijd stond op tafel, ik pakte een alcoholvrij biertje uit de koelkast en werkte alles te snel naar binnen. Tegen mijn principe in omdat ik me aan dit motto probeer te houden: wie geen tijd heeft om te eten, heeft geen tijd om te leven. Maar wie principes heeft moet naar mijn overtuiging ook bereid zijn inconsequent te zijn, anders leef je al snel in een harnas. Dus voor deze ene keer schrok, schrok, klok, klok.
Op weg naar het station, driftig … Lees verder



