Eigenlijk wilde ik vandaag iets schrijven over Franciscus van Assisi, zo ongeveer de enige heilige die ook buiten de katholieke kerk geaccepteerd wordt. In zuidelijker landen zou het vandaag, zijn sterfdag, mijn naamdag ofwel ‘verjaardag’ zijn. Toen ik op de lagere school zat heb ik nog wel eens geprobeerd die traditie in te voeren omdat ik in de zomervakantie jarig ben en dus nooit mijn verjaardag kon vieren. De 7-jarige polderkinderen reageerden wat onwennig (“Maar je bent helemaal toch niet jarig?”) en graaiden de schaal met snoep leeg. Niemand feliciteerde me.
Ik had willen vertellen over de twee bezoeken die ik aan Assisi heb gebracht, over hoe ik zelfs ooit overwogen heb Franciscaan te worden en het klooster in te gaan.
Of misschien zelfs wel over deze e-mail die ik recent ontving: “Beste Francisco. Je vraagt je misschien wel af van wie krijg ik nu een e-mail. (…) Nu ik op 82 jarige leeftijd nog met de computer bezig ben kan ik toch niet nalaten om je te mailen.” Afkomstig van de non die mij heeft leren lezen en schrijven. Ze heette zuster Francesco.
Maar ja, dit is niet de dag om iets over katholicisme te vertellen want de katholieken van de KRO gaan weer eens tekeer. Nadat ze eerst via het programma Reporter burgerspionnen probeerden te werven om journalisten in de gaten te houden en die te verklikken, zijn ze nu begonnen Anne Frank virtueel op te graven om haar alsnog toe te eigenen.
Wim de Bie en Marcel Möring becommentariëren de kwestie. Ik hoop dat het helpt maar ben somber gestemd. Volgens mij is het enige wat de katholieken van de KRO de afgelopen decennia hebben weggeëmancipeerd het gevoel van schaamte.
Francisco van Jole
'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
