Francisco van Jole

Als journalisten zelf acties op touw gaan zetten dan sneuvelt als eerste de geloofwaardigheid. Want wie moet er over de acties berichten? De actievoerder zelf. En dat gaat nooit goed.
De opening van de Volkskrant van vandaag is daar weer een mooi staaltje van. ‘Schoolboek vol fouten na taalcorrectie’ en om het alarm nog even te laten echoën daaronder de kop ‘Nieuwe spelling veroorzaakt verwarring’.
Het is een bericht uit de loopgravenoorlog om de officiële spellingswijziging die vandaag van kracht wordt. De redactie van de Volkskrant is daar een van de felste tegenstanders van. De krant meldt dat per schoolboek zestig tot tweehonderd woorden vanaf nu anders gespeld worden. Je kunt schrijven dat de boeken ‘verouderd’ zijn zoals bij iedere taalwijziging maar de Volkskrant kiest voor de veel hardere rampenbenadering. Van de ene op de andere dag is ons iets overkomen. De claim over het aantal fouten wordt overigens door de taalhervormers zelf bestreden. Volgens de Taalunie gaat het om ‘enkele woorden’ per schoolboek.
Stikvol fouten noemt de krant dat niettemin.
Stikvol?
Bestaat een schoolboek dan maar uit een paar honderd woorden? Of staan er wel minstens tweeduizend in? In dat laatste geval is het aantal fouten minder dan tien procent. Het woord ‘vol’ is in Nederland nog erger aan deflatie onderhevig dan ik dacht.
Maar het opvallendste is dit: De Volkskrant en andere media boycotten de nieuwe spellingsregels. Dus staan zij vanaf vandaag ook ‘stikvol’ fouten.
Dat is vast geen nieuws voor de journalisten.