Francisco van Jole

“BALEN – In een dierentuin in het Belgische Olmen heeft een jachtluipaard zondagavond een vrouw doodgebeten. Het slachtoffer was na sluitingstijd de kooien van de wilde dieren binnengedrongen, zo liet de politie weten.”
Dat schrijft het ANP vanochtend. Het bericht leidde meteen tot een keten van gedachten. Niet vanwege de nogal opvallende herkomst, het plaatsje Balen. Hoewel, wat een naam. Je weet meteen hoe laat het is. Als ik projectontwikkelaar was zou ik er een persconferentieoord neerzetten en folders verspreiden onder de captains of industry en andere machthebbers: Heeft u slecht nieuws? Meldt het vanuit Balen!
Nee, een vrouw die na sluitingstijd de kooien van roofdieren binnendringt, dat fascineerde me. Een regelmatige bezoekster was ze, vertelt het bericht er nog bij. Ik moet meteen denken aan Grizzly Man, die verbeelding tartende documentaire van Werner Herzog over een berenliefhebber die zich uiteindelijk door een wilde grizzly-beer laat opeten. Als het hoogste wat hij kan bereiken.
Zouden er meer mensen zijn die dat nastreven? Die zich willen laten opeten door roofdieren als een soort eigentijdse variant van het Laatse Avondmaal? Jezus wilde zich immers laten opeten door zijn apostelen. Hij gaf ze brood en zei “dit is mijn lichaam”, reikte ze wijn aan en zei “dit is mijn bloed”. Een soort virtueel kannibalisme maar voor christenen het absolute hoogtepunt dat tot op de dag van vandaag herhaald wordt. Het nieuwe kabinet bestaat er voor een groot deel uit: virtuele kannibalen. Leg dat maar eens uit in Saoedi-Arabië.
Fanatieke dierenvrienden die op de rand van doorgedraaidheid balanceren hebben nogal eens de neiging dieren goddelijke of in ieder geval mystieke eigenschappen toe te kennen. De grizzly man deed dat en waarom zou hij de enige zijn? Dus is er wellicht een heel nieuwe psychiatrische dan wel religieuze groep te definiëren: zij die graag opgepeuzeld willen worden.
Hoe zou je ze moeten noemen, dacht ik. Er moet een mooie Latijnse term voor te verzinnen zijn. Is er een ander woord voor gegeten worden? Mijn hoofd ratelde. Ik vond niets. Misschien wel omdat wij nooit worden gegeten.
Eerst de Belgische kranten er maar eens op na lezen. De twijfel over de ontdekking van een nieuwe gestoordheid slaat meteen toe, zoals gebruikelijk bij meningen over zaken waar je te weinig van weet. De dierentuin in kwestie blijkt omstreden. Gaia, de organisatie van Belgische dierenbeschermers, heeft er al regelmatig geprotesteerd en zegt tegen het Belgische persbureau Belga: “Het park kweekt bij bezoekers al jaren de indruk dat gevaarlijke roofdieren knuffelbeesten zijn. In de dierentuinwetgeving staat bijvoorbeeld dat alle contact tussen bezoeker en dier vermeden moet worden, maar in Olmen mogen de mensen de dieren voederen waar de verzorgers bijstaan. Nog geen jaar geleden stelde een band er zelfs zijn nieuwe CD voor in de kooien van gevaarlijke dieren.”
Zou dat het geweest zijn? Een vrouw die denkt te kunnen knuffelen en dan plots tot haar eigen verrassing door de roofdieren als nagekomen avondmaal wordt gezien?
Dat is wat je noemt Balen met een hoofdletter B.
CC-foto: Gregor Rohrig