Francisco van Jole

In de vorige eeuw werkte ik mee aan een kinderradioprogramma waarmee we met 10-12-jarigen de wereld in trokken. Een van die kinderen was een meisje dat helemaal dol was op Madonna. Ze heette Roosje. Madonna trad indertijd voor het eerst op in de Kuip en ik zou daarheen gaan met mijn vriendin. Ik vroeg mijn vriendin of ze in plaats daarvan met Roosje wilde gaan.
Na afloop zei ze dat ze dit nog nooit had meegemaakt. Roosje gedroeg zich als een volleerde artieste, zong alles mee, kende alle danspasjes. “Zo intens, dat kind moet later wel artiest worden.”
Gisteravond zag ik Roosje plots op tv bij Wat Heet. Ze heet nu Rose, is een geweldige soulzangeres en trad op met Solomon Burke.
Is dat uniek? Volgens Wim van Klaveren, de eindredacteur van Is Dat Eigenlijk Wel Zo? (zie onder), zelf een wandelende encyclopedie met wie ik de afgelopen maanden door een berg archiefmateriaal ploegde, niet. Wie zoals hij ooit deed de archieven van bijvoorbeeld ‘Stuif es in’ doorneemt komt heel veel kinderen tegen die later Bekende Nederlander zijn geworden.
Dat kun je al zien als ze 10 zijn.
Alles wat daarna komt is er de invulling van.
Met dat besef ziet het leven er ineens toch weer wat anders uit.