Cairo Conspiracy, die nu in de bios draait, is een schokkende thriller over een machtsstrijd in een van de belangrijkste islamitische instituten ter wereld, de 1050 jaar oude Al-Azhar-universiteit in de Egyptische hoofdstad. Een zoon van een arme visser is geselecteerd om daar te gaan studeren en raakt er verstrikt in een web van intriges.
De Groot-Imam van de universiteit, die een enorme invloed heeft op de bevolking, komt te overlijden. De Egyptische staat wil graag een pion van de regering als opvolger, de universiteit hecht aan de eigen onafhankelijkheid en wil dat voorkomen. Ondertussen aast de Moslimbroederschap ook op de positie. Een duister steekspel ontvouwt zich dat net zo benauwend is als de met stapelbedden gevulde kleine kamers waar de studenten wonen.
De film is gemaakt door de Zweedse regisseur Tarik Saleh die eerder het veelgeprezen The Hilton Nile Incident maakte. Sindsdien mag hij Egypte niet meer in en de Cairo Conspiracy is daarom gefilmd in Turkije. Om de suggestie dat het in de Egyptische hoofdstad speelt, blijft de camera dicht op de acteurs en zijn achtergronden out of focus. Dat versterkt de spannende sfeer.
Het verhaal is soms een beetje lastig te volgen omdat, zoals wel vaker bij complotten, de verschillende spelers af en toe moeilijk uit elkaar te houden zijn en het gaat over islamitische geloofsregels – waar ik eerlijk gezegd niet heel goed in thuis ben. Maar dat mag de pret niet deren, al is pret niet het juiste woord, het is meer ontzetting.
Vermeng religie met macht en je krijgt vanzelf hypocrisie. Dat neemt hier onvoorstelbare vormen aan en geeft een beeld van de Egyptische politiek en samenleving waar iedereen elkaar in een wurggreep houdt en waar niet uit te ontsnappen valt. De Arabische Lente heeft dat ook laten zien. De bevolking was weliswaar in staat om Mubarak te verjagen maar er kwam een president van de Moslimbroederschap die de grondwet aan zijn laars lapte, het leger pleegde opnieuw een staatsgreep, nu zit generaal Sisi er en die is nog erger.
De uitzichtloosheid en politieke onderdrukking vormen niet de enige reden dat Cairo Conspiracy een schokkende film is. Er speelt ook praktisch geen enkele vrouw in. Heel even schuiven er een paar voorbij als figurant en een in een korte scene. Het deed me denken aan een vakantie die ik er ooit doorbracht en me opviel dat vrouwen in het straatbeeld en openbare leven nagenoeg ontbraken. Dit is een door religie en macht verstikte wereld die volledig om mannen draait. Er is geen empathie, geen vertrouwen, geen hoop. Daarin moet de gewone bevolking, verbeeldt door de visserszoon, zien te overleven. Hun enige hoop is – hoe cynisch – religie.
PS: Iedere zondagavond verstuur ik mijn persoonlijke nieuwsbrief met tips, ervaringen en ideeën. Abonneer je nu hier. Gratis.