Toen ik ruim tien jaar geleden La Grande Bellezza zag was ik net zo verpletterd als iedereen. Een verhaal vol schoonheid en absurditeit rond een beroemde oude schrijver die na een bestseller annex meesterwerk geen letter meer op papier krijgt en zich onder meer stort in het nachtleven vol mooie jonge mensen, als ik me het goed herinner. De film dompelde je onder in het beste van Italië, het imposante Rome, de sensualiteit en passie van Italianen en de gemaaktheid van de werkelijkheid. In Italië lopen theater en het dagelijks leven altijd in elkaar over.
Twee jaar later kwam van … Lees verder
