Francisco van Jole

“Ik krijg van veel mensen mailtjes dat zij zich unheimisch voelen op straat,” verduidelijkte minister Verdonk toen ze de regel aankondigde dat mensen voortaan – moreel of wettelijk – verplicht worden op straat Nederlands te praten.
Dat is dus het argument: omdat een passant zich ongemakkelijk voelt moet een mens zich in het Nederlands uitlaten. Omdat de unheimische – treffende definitie in dit verband – anders niet kan luistervinken bij gesprekken die om te beginnen al niet voor hem bedoeld zijn. Het is het zoveelste bewijs dat de culture of complaint in Nederland heerst. De maatregel bedient louter de klagers en valt alleen maar alle anderen, die geen moeite hebben met mensen die zichzelf zijn, lastig.
Laten we dan ook consequent zijn, zoals Verdonk dat dolgraag is. Een van de grootste irritaties in de openbare omgang is mobiel bellen. Mensen denken dat ze geirriteerd raken door het luide volume van dergelijke gesprekken maar dat is niet zo. Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat we er nerveus van worden omdat we maar de helft van het gesprek kunnen horen. Daar worden we zeg maar unheimisch van.
Dus is er dringend behoefte aan een maatregel die het gebruik van de hands free speaker bij mobiel bellen in openbare ruimtes verplicht. Zodat we allemaal goed kunnen meeluisteren met wat er precies wordt gezegd. Want daar gaat het om met dit nieuwe voorstel.
Helpt bovendien ook voor het verlagen van telefoonrekeningen, precies het type extraatje waar dit kabinet dol op is.