Tag: actie

Zo is iedere strijd zinloos

“Ik vind hem wel goed hoor” zei de jonge vrouw voor me in de pauze tegen haar date die net had getracht uit te leggen waar de film tot nu toe over ging. Haar woorden klonken meer als geruststelling dan als waardering, alsof ze de avond wilde redden. De uitleg van de man was niet erg helder geweest, hij raakte verdwaald toen hij de verhaallijn uiteen probeerde te zetten. Dat lag niet aan hem maar aan de film.

Ik staarde peinzend voor me uit. Het grote witte bioscoopscherm voelde als een lege flipover tijdens een veel te lange werkmeeting terwijl … Lees verder

De Dolle Mina’s zijn terug. En hoe!

Eerder dit jaar kreeg ik van een feministische vriendin een fel begeerd startbewijs voor de marathon van Rotterdam (de 1/4e) op voorwaarde dat ik op mijn shirt ook een plakkaat zou spelden met de tekst ‘Vrouwen willen vóóruit, niet terug!’

“Dat is van de Dolle Mina’s”, zei ze.

Ik trok mijn innerlijke wenkbrauwen op en keek haar vragend aan. “De Dolle Mina’s, die ken je toch wel? Ze zijn terug. We gaan weer actievoeren!” klonk het, opvallend strijdvaardig.

Natuurlijk ging ik akkoord, alleen al vanwege het startnummer maar ook omdat ik me mezelf mijn hele volwassen leven al als feminist … Lees verder

Tandenloze Dracula is om andere redenen griezelig

Dracula is letterlijk en figuurlijk onsterfelijk maar in zijn nieuwe film weet Luc Besson de prins der duisternis toch behoorlijk om zeep te helpen. Het was dan ook een lange zit in de bioscoop. De 2 uur en 9 minuten van Dracula, a love tale voelden aan als drie weken, op Groenland in een trekkerstentje. 

De enige reden dat ik de zaal niet vroegtijdig uitliep was mijn gezelschap, een hardcore goth die zich duidelijk opperbest vermaakte. Al weet je bij goths natuurlijk nooit wat gemeend is en wat gespeeld. 

Zij vond de hoofdrolspeler uitermate aantrekkelijk, mij vervulde Caleb Landry Jones … Lees verder

Superman is fictie, zijn vijand niet meer

Eerst even dit: als je Superman gaat bekijken, blijf dan zitten tot na de aftiteling voor een miniscène die verwijst naar een bekende mop over de superheld.

Zo, nu weet je dat ik Superman heb gezien, en wel helemaal tot het eind. En heel de tijd was ik bevangen door wat de Amerikanen noemen ‘je ne sais quoi’ als ze een gevoel onder woorden willen brengen dat ze niet kunnen benoemen maar tegelijkertijd willen voorkomen dat ze onwetend overkomen. Ik heb me best vermaakt, maar het verhaal was soms een beetje… saaiig, al werd dat volop gecompenseerd door spectaculaire ‘ah’ … Lees verder

Tom Cruise kreeg me aan het hardlopen

Tom Cruise kreeg me aan het rennen. Dat is geen grap. Ik ging namelijk naar Mission: Impossible – The Final Reckoning, en in die urenlange actiefilm rent Cruise alias Ethan Hunt zoveel dat ik al kijkende het niet kon uitstaan dat het mij de laatste tijd niet meer lukte. Ik geef toe, ik zou graag een actieheld zijn, ook al weet ik dat het niet voor mij is weggelegd. Een beetje linkse dan, zoals Che waarvan de posters overal hangen. Nadeel van de meeste helden is natuurlijk wel dat ze meestal dood zijn. Maar je moet er wat voor over … Lees verder