Tag: eten

Ik voelde me plots een kannibaal

Er zijn van die belachelijke geneugten waar ik verder niet graag over praat. Zoals de vegaburgers bij Smullers op het station. Uit de automatiek, dat is heel belangrijk. Het klinkt misschien gek maar een automatiek ervaar ik als een gokkast waar je altijd prijs hebt. Ja, ik weet het, dat is een Belgenmopje maar ik vind het helemaal niet erg om Belg te zijn, integendeel. Het voelt echt zo. Je beamt het geld naar de automaat, er gaan groene lampjes flikkeren en dan hoor je de klik, de deur gaat van het slot. Je opent het loket en daar is … Lees verder

De afschuwelijke ‘Nederlandse’ keuken

Een buitenlandse schrijver, van wie de naam mij ontschoten is, merkte ooit op dat Nederland het enige land ter wereld is waar de mensen bang zijn voor obers. Ik moest er aan denken toen ik een tijdje terug in een typisch Nederlands restaurant belandde. Dan doel ik niet op de menukaart want er bestaat nu eenmaal geen Nederlandse kaart – daarover straks meer – maar op wat ze in de horeca zo graag de ‘ambiance’ noemen. De inrichting was op het eerste gezicht zogezegd sfeervol, met houten tafels en laaghangende lampen die de tand des tijds hadden doorstaan maar bij … Lees verder

Wat ik ontdekte door zelf pindakaas te maken

Ineens voelde ik hoe moe ik was. Terwijl ik niks gedaan had. Ja, vroeg opgestaan en naar mijn werk gereisd. Te lang achter een bureau gezeten, gesprekken gevoerd die ver voorbij de koetjes en kalfjes gingen. Maar niks om zo moe van te zijn. Alsof ik een marathon had gerend. Zonder training natuurlijk.

Ik stapte uit de trein, liet me mee voeren met de stroom passagiers en bedacht dat het misschien door het eten kwam. Ik had de voorbije dagen door omstandigheden alleen maar fabrieksvoer gegeten. Zou het daar door komen? Ik kon niks anders verzinnen. Niets dat afweek van … Lees verder

De toekomst ligt in Frankrijk

Vorige week trok ik enkele dagen door Frankrijk, eerst naar Nîmes, toen Lyon en daarna Parijs. Gedurende die trip vielen me een paar dingen op. Zoals deze geweldige ruïne hierboven, gewoon op een parkeerplaats langs de snelweg bij Nîmes. Die stamt niet uit de Romeinse tijd maar uit de 19e eeuw. Het theater brandde af in 1952 en de ruïne werd naar buiten de stad verplaatst. Ernaast was een mooie expositie over het leven van de prehistorische mens in het gebied.

Voordat ik naar de toekomst ga: in Nîmes is nog veel te zien van de Romeinse tijd, zoals een … Lees verder

Voor altijd verslaafd

Ik beloof dat ik niet steeds zal schrijven over supermarktperikelen maar nu is er iets verontrustends dat me van het hart moet.

In een opwelling had ik een potje Venco Choco Drop Puur gekocht. Chocolade en drop, ik vond het een ongepaste combinatie. Iets uit de categorie kroket met slagroom. Maar juist daarom sprak het me aan. Het voelde rebels. Dat is natuurlijk onzin want er is niks rebels aan. Het lijkt het soort snoep dat het product is van uitgekiend marktonderzoek of iets anders walgelijks met teveel spreadsheets.

Toch ging er een onweerstaanbare aantrekkingskracht van uit. Het voelde… ik … Lees verder