De vrouw die iedereen eruit rent

María Lorena Ramírez won de ultratrail, een hardloopwedstrijd over bergpaden. De afstand die ze zonder stoppen aflegde bedroeg 130 kilometer. Het kan zijn dat je nu al naar adem hapt. Maar wacht… Ze liep niet in zo’n snel licht hardlooppakje dat ultiem ventileert maar in een traditionele rok en blouse. En niet op dure hitech sneakers maar op zelfgemaakte sandalen. 

De beelden die je ziet in de 28 minuten durende Netflix documentaire ‘Lorena, the light footed woman’ zijn hallucinant. Ze loopt hard met het gemak waarmee wij boodschappen doen, letterlijk. Lorena woont ver van de bewoonde wereld. Als ze boodschappen … Lees verder

Zachtheid leren in plaats van hardleers zijn

Kan een slechte film toch goed zijn? Of een goede film toch slecht? Ja, dat kan. Het bewijs daarvan zag ik zaterdagavond toen ik thuis Radical bekeek, een prachtige film die me tot tranen roerde maar die ik tegelijkertijd eigenlijk ook niet zo goed vond. Het toonde me weer eens dat goed en slecht simplistische labels zijn die meer bij multiple choice examens horen dan bij het echte leven.

Critici sabelen de film nogal eens neer. “Een voorspelbaar en sentimenteel drama,” sneerde bijvoorbeeld de Volkskrant toen de film eerder dit jaar in de bioscopen verscheen. Op het beroemde Sundance Festival … Lees verder

Als het geweld alledaags wordt

Ik passeerde een populaire afhaalsnackbar in een drukke winkelstraat waar ik vaak loop. In de ruiten zaten sterren. Over de hele breedte van de gevel. Het geweld straalde als het ware nog na. Daar heeft iemand met een hamer op ingeslagen, dacht ik achteloos in het voorbijgaan. Wacht. Ik stopte en deed een paar stappen terug. Serieus? Kogelgaten? Ja, daar zaten ze. Wel een stuk of 7, 8. Er was plastic overheen geplakt, als een soort noodverband. Binnen waren mensen aan het werk, de tram reed voorbij, een buurtbewoner liet zijn hond uit. De kogelgaten waren stille getuigen maar verder … Lees verder