Francisco van Jole

Naar vandaag bekend is geworden is het e-zine als publicatievorm passé. Zelfs de laatste der Mohikanen, Smallzine het meest legendarische Nederlandse e-zine, kiest nu na acht jaar voor een andere koers. De makers zijn uitgekeken op de formule van de maandelijkse verschijning, verklaren ze. [Opening van zaken: ik schreef tot juni een column voor Smallzine]
Het verschijnsel e-zine lijkt door twee ontwikkelingen om zeep geholpen: spam en weblogs. Spam omdat e-zines nogal eens per ongeluk door de spamfilters vermalen worden tot ongewenste post. Het is eigenlijk de enige reden dat ik zelf nog dagelijks door het opgestapelde spamvuil in het filter peur, om er een enkel verloren e-zine of nieuwsbrief tussenuit te vissen. En als er geen spamfilter wordt gebruikt dan belanden ze ‘per ongeluk’ in de afvoer als met de deleteknop de vervuilde inbox wordt schoongespoten.
Weblogs op hun beurt zorgen ervoor dat net-nieuws zo’n hoge omloopsnelheid heeft dat ieder online nieuwsperiodiek van zijn spanning ontdaan wordt en de gevoelswaarde krijgt van een elastiek waar de rek uit is. Je moet wel heel veel primeurs en rumoer bieden om daar tegen op te kunnen boksen.
Het ligt voor de hand om van Smallzine nu ook een weblog te maken. Maar de redactie is daar te eigenzinnig voor en kiest voor de enige richting die op internet amper gekozen wordt: de diepte. Vier keer per jaar voortaan met lange artikelen.
Lange artikelen? Op internet? Ja, en dat begint meteen al goed want ze gaan bij ‘usability specialisten’ te rade om te achterhalen hoe ze mensen zo ver kunnen krijgen dat ze lange teksten online lezen.
De eerste Smallzine nieuwe stijl verschijnt in december. Smallzine, een longzine dus eigenlijk.