Francisco van Jole

Jenna Jameson is de beroemdste pornoster aller tijden. Dat is natuurlijk een prestatie maar tegelijkertijd ziet ze zelf in dat het weinig maatschappelijke status verschaft. Een pornoster blijft immers niet meer dan nou ja, een pornoster. Al jaren onderneemt Jameson pogingen aan die achterstandssituatie te ontsnappen. Ze heeft het tot haar persoonlijke missie verheven om de status van porno en met name van haar eigen positie daarbinnen, om het zo maar te zeggen, op te krikken (sorry, dit is meteen de laatste woordspeling).
In dat kader stelde ze met behulp van een voormalig muziekverslaggever van de New York Times een autobiografie samen. Samenstellen is hier de juiste benaming want het 579 pagina’s tellende boekwerk How to make love like a pornstar, a cautionary tale is vooral een verzameling van dagboekfragmenten (opgemaakt in een handschriftfont om het zo authentiek mogelijk te laten lijken), foto’s (vooral als ze poseert met haar eveneens hoogblonde collega’s is het al snel een wie van de drie-plaatje), uitgewerkte bandopnames van een soort gezinstherapiesessies in gezelschap van haar broer en vader, een strip en natuurlijk haar eigen geschreven relaas.
Wie denkt een handige zelfhulpgids te treffen om geheel in lijn van de titel zichzelf verder te bekwamen, komt bedrogen uit. Tips staan er nauwelijks in. Meest opvallend is dat enkele aangeprezen sekstechnieken volgens Jameson nooit in films vertoond worden omdat ze geen goed prikkelend beeld opleveren. Dat is misschien dus nog wel het nadeel van het educatieve karakter dat aan porno wordt toegeschreven, dat alle mensen die er lering uit trekken zonder het zelf te beseffen vrijen alsof ze op een filmset verkeren. Het is een beetje alsof je leert autorijden door te kijken naar The Fast & The Furious.
Het levensverhaal van Jameson is ook niet om echt vrolijk van te worden. Ze wordt meerdere malen verkracht, sterft bijna een drugsdood, wordt bestolen door Jan en Alleman inlcusief haar broer, slaagt er amper in om met wie dan ook een emotionele band op te bouwen en wordt overweldigd door verlatingsangst. Dat laatste is het gevolg van het op jonge leeftijd overlijden van haar moeder.
Ze begint al op haar zeventiende een carrière als striptease-danseres in haar woonplaats Las Vegas en krijgt een relatie met een lid van een motorbende. Alle cliché’s over die milieu’s worden bevestigd. Ze blijft overeind omdat ze op de bühne veel succes – en geld – oogst. Veel innerlijke bevrediging levert dat echter niet op. Het is alsof ze leeft in een koelkast en wacht op het moment dat de deur weer opengaat zodat ze even in het schijnwerpertje van de binnenverlichting kan staan.
How to make love like a pornstar is vooral een saai boek. Want hoe ongelofelijk en bizar de lotgevallen ook zijn Jameson beschrijft ze met de plastische kilte die haar vakgebied kenmerkt. Zelfs de als onthullingen bedoelde verslagen over vrijpartijen met rocksterren als Marilyn Manson en Tommy Lee doen daar niets aan af.
Tekenend voor de sfeer is dit stukje dialoog uit een van de vele bonding-sessies met haar vader Larry. Hij vertelt over zijn tijd als ‘militair adviseur’ in het Afrikaanse Congo.
Larry: “So we shot everyone. I would come up to a village and, instead of going house to house, I would level the whole place. I would call in the P51 Mustangs. We used Napalm. I had a contingent of howitzers. We went from village to village killing them all. We just didn’t care. We didn’t care.”
Jenna: “Now it makes sense why you wanted to be a police officer.”
How to make love like a pornstar, a cautionary tale
Jenna Jameson (mmv Neil Strauss)
579 pagina’s – Harper Collins.
(Een beschouwing die ik schreef over de groeiende acceptatie van porno, geschreven naar aanleiding van het verschijnen van HTMLLAP, is afgelopen zaterdag in het mediakatern van de Volkskrant gepubliceerd)